Glutenvrije muffins

I love muffins! Vandaag laat ik zien hoe ik deze lekkere glutenvrije mini-broodjes maak. Ik heb drie soorten zoete muffins gemaakt met: extra pure chocoladebrokken, appel/kaneel en bosbessen.

Een jaar terug kocht mijn moeder voor mij het boek 1 beslag 100 muffins van Susanne Tee. Ik heb al flink wat muffins gebakken en vooral de variatie vind ik erg leuk. Het recept werkt heel erg goed met glutenvrije bloem. Ik gebruik IJssel Broodmix Wit van CVV Glutenvrij. Ander glutenvrije bloem, zoals de mixen van Schär werken ook prima.

Het basisbeslag, deze bladzijde staat voor in het boekjeimg_00172

Ik gebruik geen olie of boter om in te vetten. Als je papieren muffinvormpjes koopt die niet plakken aan je baksel, is dit niet nodig. De mijne kocht ik bij Hema. Een deel van de bloem kun je dus vervangen. Ik heb wel eens een deel met (glutenvrije) maizena gemaakt, dit werkte ook prima, maar 100% bloem vind ik toch wel het makkelijkste. Soms gebruik ik basterdsuiker, maar vaak ook niet. Gewone huis tuin en keuken suiker werkt ook prima en dat hebben de meeste mensen wel altijd in huis. Gemak dient de mens hé. Je kunt kiezen tussen boter of olie. Ik gebruik olie, ik moet je eerlijk zeggen dat ik nog nooit boter in dit recept heb gebruikt omdat ik olie makkelijk vind en het idee heb dat glutenvrij beslag daar beter op gaat. Ook gebruik ik in plaats van vanillearoma een zakje vanillesuiker.

De extra ingrediënten: extra pure chocoladebrokken, appel/kaneel en 150 gram bosbessen. Voor de chocolade kocht ik een reep van 200 gram en ik brak iets minder dan de hele reep in stukken. De appel is een jonagold, maar pak gewoon de appel die je nog thuis hebt liggen. De ene appel zal misschien net wat lekkerder in een muffin smaken dan de andere, maar ik doe daar nooit zo moeilijk over. De bosbessen komen uit een diepvriesdoosje van Albert Heijn.

Werkwijze
Doe alle droge ingrediënten (bloem, suiker, zout, vanillesuiker en bakpoeder) in een kom. Let goed op dat je niet teveel bakpoeder in de kom doet. De theelepel moet afgestreken zijn anders storten je muffins in, worden ze kleverig en niet lekker. Meng alles met een lepel en doe je extra ingrediënt erbij in. Strooi bij de appel naar smaak kaneel.

In een andere kom klop je de eieren, doe de melk en de olie erbij. Maak een kuiltje in het midden van de droge ingrediënten en schenk het eimengsel daar in. Roer voorzichtig alles door elkaar tot het gemengd is, maar niet lang, want dan worden de muffins taai. Het beslag hoort nog wat klontjes en sporen van meel te bevatten.

Ik wil twaalf muffins maken en heb daarvoor een silicone-muffinvorm van de Action. Hierin doe ik de papieren muffinvormpjes. Daarin schep ik meteen na het mengen het beslag tot het allemaal op is. Als het goed is, zitten al je vormpjes tot de rand vol en kunnen ze de oven in. Ik zet de siliconevorm altijd op een ovenbakplaat, anders kan je de vorm door z’n soepelheid niet verplaatsen. Zet de muffins zo snel mogelijk twintig minuten in een voorverwarmde oven van 200 graden. Als het bakpoeder vochtig wordt, gaat het namelijk meteen werken en rijst je beslag.

Na twintig minuten zijn je muffins klaar. Ze zijn het lekkerste als je ze meteen op eet of op dezelfde dag dat je ze maakt. Ik vries de muffins zodra ze afgekoeld zijn meteen in. In twee a drie uurtjes zijn ze weer ontdooid, handig dus om bevroren mee naar je werk te nemen of als je ergens anders naar toe gaat. Het beste kun je de muffins in een bakje vervoeren, dit tegen verkruimelen. Wil je meteen een ontdooide muffin dan kan dit in de magnetron of 15-20 minuten in een voorverwarmde oven op 180 graden.

Ik heb de muffins uitgedeeld op mijn werk en iedereen vond ze heel erg lekker. Doordat ik voor chocola, appel en bosbessen als extra ingrediënt koos, waren de muffins niet droog zoals vaak wel is met glutenvrije baksels.

Eet smakelijk!

Ook leuk om te lezen

4 Comments

  1. Pingback: Feesthapjes (iets meer moeite) | Miss Glutenvrij

  2. Wij hebben deze muffins gemaakt voor iemand die glutenallergie heeft. Maar de smaak van deze muffins was ‘bijzonder’, ze smaakten namelijk naar aardappels…
    De ‘gelukkige’ die dit kreeg heeft dit gezegd: “ze smaken naar de dood”.
    We hebben overigens wel exact het recept gevolgd.

Geef een reactie