Bezoek Maag-darm-leverarts

Al zo lang als ik weet dat ik coeliakie heb, praktisch mijn hele leven, moet ik ieder jaar naar het ziekenhuis voor controle. Afgelopen vrijdag was het weer zo ver en had ik een afspraak met mijn Maag-darm-leverarts. Lees in dit artikel hoe mijn bezoek was.

Shame on me! Ik was al twee jaar niet meer naar mijn Maag-darm-leverarts (MDL-arts) geweest. Pas toen ik aan het einde van het voorjaar buikpijn kreeg en ik startte met mijn  E-nummer avontuur realiseerde ik me dat ik al een flinke tijd niet meer bij mijn specialist was geweest. Ik was een jaar te laat. Gelukkig was dit geen ramp, de afspraak is puur een controle en mijn arts gaat uit van geen bericht goed bericht, zei hij me toen ik bij hem kwam.

Ruim zes weken van tevoren had ik de afspraak al gemaakt, de wachttijd is vrij lang voor controles. Voordat ik mijn arts sprak, werd ik geroepen door de assistente en mocht ik mijn schoenen uitdoen en op de grote aluminium weegschaal gaan staan. De assistente las mijn gewicht van het apparaat en zette dit in de computer voor mijn arts. Ik mocht weer terug naar de wachtkamer en werd even later geroepen door mijn specialist. Ik nam plaats op een stoel en de dokter vroeg of de afgelopen twee jaar goed waren gegaan. Ik vertelde dat het goed was gegaan tot het moment dat ik buikpijn kreeg. Ik zei hem dat ik toen gestopt ben met (zoveel mogelijk) E-nummers eten en dat ik me sindsdien een stuk beter voel.

De arts vroeg of mijn gewicht nog goed was, en dat was zo. Ik was een halve kilo zwaarder dan twee jaar terug en dit is in orde. Hij vroeg ook of ik medicijnen slik, ik antwoordde: ‘nee, alleen vitamines: multivitamine, vitamine b-complex, calciumtabletten en cranberrytabletten (die laatste niet voor coeliakie, maar voor een zwakke blaas)’. De dokter zei dat ik bloed moest laten prikken bij de poli om te kijken of de waarden in mijn bloed goed zijn, ik kon mezelf namelijk ook toxiceren met al die vitamines.

Bot-scan
Over een jaar moet ik terug komen voor een nieuwe controle en dan gaan we een afspraak maken voor een nieuwe botdichtheidsmeting. De meting uit 2010 was helemaal goed, ik had toen genoeg kalk in mijn botten, maar dit kan zo maar weer veranderen (een kwaal van coeliakie). En daarom mag ik volgend jaar weer door de scan om te kijken of ik geen last heb van botontkalking.

De dokter wilde me, na te hebben gezegd dat ik volgend jaar terug moet komen, terug naar de assistente sturen voor het formulier voor het bloed prikken. Maar ik was toch erg benieuwd naar zijn mening over E-nummers en vroeg hem er naar. Hij zei dat het goed is dat ik gestopt ben met E-nummers toen ik buikpijn had. Ik merkte resultaat, want mijn buikpijn is weg. Hij vertelde dat de werking van E-nummers niet wetenschappelijk onderzocht is en dat er volgens hem geen eenduidig antwoord over te geven valt. De additieven kunnen per persoon anders reageren op het lichaam. Het is volgens hem goed de grote hoeveelheden te mijden (cola, chips), maar het wordt gekkenwerk als je elk etiket moet omdraaien in de supermarkt om te zoeken naar E-nummers. Ze zitten werkelijk overal in.

Ik bedankte hem voor zijn antwoord en ben naar de assistente gegaan voor het formulier voor het bloedprikken. Bij de poli leverde ik mijn formulier in en daar werden wat stickers op geplakt en ik kreeg het formulier weer terug met een nummertje. Ik werd opgeroepen door een aardige verpleger en mocht in een kamertje gaan zitten. Hij deed de elastische band om mijn rechterarm en stak de naald in een ader. Na zeven buisjes vol te hebben laten lopen, mocht de naald uit mijn arm en was ik klaar. Mijn bloed werd opgestuurd naar het lab. Geen bericht goed bericht en als er wel iets is, word ik gebeld.

Zo gaat een controle bezoek aan de maag-darm-leverarts er bij mij aan toe. Over een jaar mag ik weer. Ik ben erg benieuwd of de controles van anderen er ook zo aan toe gaan of dat er nog meer besproken wordt of gedaan. Laat het me weten bij de comments.

E-nummers
Het antwoord van de dokter over de E-nummers is niet helemaal bevredigend voor me. Ik heb dus goed gehandeld, want mijn lichaam heeft er baat bij. Maar als het niet wetenschappelijk is onderbouwd dat mensen ziek worden van E-nummers, kunnen we dus ook niet zeggen dat het zo is? En is het omdraaien van etiketten echt zoveel werk? Met mijn glutenvrije dieet doe ik dat ook en op een gegeven moment weet je wat je mag eten. Het is helaas alleen wel zo dat in bijna alles E-nummers zitten. Ik vond de hele E-nummer kwestie al lastig, maar nu nog meer. Ik heb besloten goed naar mijn lichaam te blijven luisteren zo veel mogelijk verkeerde additieven te mijden, maar ik wil niet doorslaan en het niet te moeilijk voor mijzelf (en mijn omgeving) maken. Alles met aspartaam laat ik staan (haha, dat rijmt, het zou zo een leus kunnen zijn ;-)) en smaakversterkers wil ik zo min mogelijk eten. 

Ook leuk om te lezen

0 Comments

  1. Klinkt heel bekend!
    Inderdaad wegen (maar ook bloeddruk meten), klein gesprekje over hoe het gaat.
    Ik zat bij een internist, maar hij is nu met pensioen. Hij wist ook niet veel over coeliakie. Ik bracht hem altijd op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen. Maar dacht wel meteen aan coeliakie, toen ik met klachten bij hem kwam. Dus ik ben hem nog altijd dankbaar.
    (Zie ook: http://ikbenglutenvrij.nl/?p=1176)

    Nu ben ik onder controle bij een MDL-arts. Hij heeft wel verstand van coeliakie en heeft regelmatig contact met prof. Mulder.
    (Zie ook: http://ikbenglutenvrij.nl/?p=3881)

    Maar helaas moet ik (nu alles goed gaat) mijn controles nu bij de huisarts laten doen. Of helaas… Het scheelt wel een heleboel tijd!
    (zie ook: http://ikbenglutenvrij.nl/?p=436)

    Een botscan heb ik nog nooit gehad…

  2. Allereerst even m’n complimenten voor je blog. Erg leuk en interessant om je ervaringen te lezen! Volg je meteen met Facebook en heb je link net ook geshared via de Twitter van het Coeliakie Ervaringsboek (@coeliakie_boek)

    Ben zelf 24 jaar en sinds 17 jaar de diagnose. (tegelijk met m’n tweelingbroer en 2 oudere zussen) Ik ga alleen nooit op controle bij een MDL-arts. Heb eigenlijk ook vrij weinig klachten. Nu lees ik bij jou dat je ieder jaar naar de controle “moet”. Wat is daar de reden van? En is het ook nodig als je weinig tot geen klachten hebt?

    • Dank je wel! In het verleden was mijn botdichtheid niet goed, ik heb toen mijn kalk inname aangevuld en nu is de dichtheid weer goed. Ik denk dat de dokter dit goed in de gaten wil houden omdat ik nog jong ben en voldoende calcium belangrijk is. Maar ik heb hem er nooit direct naar gevraagd waarom hij wil dat ik elk jaar langs kom voor controle. Ik hoor nu ook pas dat anderen dat niet hoeven. Ik heb eigenlijk ook nooit klachten en ken mijn dieet door en door, ik kan voor jou dus niet zeggen of jij ook ter controle naar een mdl-arts moet. Je zou dit kunnen navragen bij je huisarts.

  3. Pingback: Bezoek MDL-arts 2013 | Miss Glutenvrij

Geef een reactie