Wat eet jij veel!

Als je mijn blog volgt, weet je dat ik dol ben op eten. Niet voor niets blog ik over recepten. Al mijn hele leven hoor ik dezelfde paar woorden: “Wat eet jij veel”. Yes I do en in dit artikel ga ik daar eens dieper op in.

“Jeetje Harm, wat eet JIJ veel!” Al heel erg vaak heb ik deze zin gehoord. Toen ik nog een peuter was, at ik al alles wat los en vast zat. Het liefst stopte ik zoveel mogelijk eten  in mijn mond. Mijn ouders moesten me echt in de gaten houden. Ik kan me nog goed herinneren dat ik toen ik zo’n negen jaar oud was bij een vriendinnetje mocht eten en de speciaal voor mij gekochte blik glutenvrije erwtensoep op at. Ik zie de ogen van die moeder nog rollen. “Heb je nou dat hele blik opgegeten?” Ik kan me niet meer herinneren wat mijn reactie toen was, maar wel dat ik thuis ook wel eens een heel blik erwtensoep op at, twee flinke kommen soep was in ons gezin geen uitzondering. Goed en lekker eten, ken ik als één van de speerpunten van huis uit.

Mijn nicht en ik lachen nog steeds om hoe ik vroeger al was met eten. Een voorbeeld: Wanneer we allebei een doosje dummy’s van mijn tante kregen, scheurde ik het doosje open en gooide ik zo alles dummy’s in mijn mond. Mijn nicht liet één voor één een dummy uit het doosje in haar hand vallen en at die rustig op. Ik heb dit geprobeerd, maar ik kon dit niet. En nu nog steeds niet.

Lekker opscheppen
Toen ik op mijn dertiende voor het eerst bij mijn vriendje at, schrok mijn kersverse schoonmoeder van de hoeveelheid avondeten die ik opschepte. Eerst een bord soep, daarna een paar lepels aardappels, flink wat groente en dat stuk vlees ging er ook goed in. Een toetje? Ja hoor, lekker. Ik at wel twee keer zoveel dan mijn drie jaar oudere vriendje. (Al at hij wel heel erg voor een jongen, vind ik nu nog steeds.)

Ik had altijd het gevoel dat ik me op een verjaardag moest inhouden. Al die lekkere (glutenvrije) hapjes lonkten naar me.  “Zal ik nu nog een handje chips pakken of zien ze me dan als een vreetzak”, dacht ik wel eens. Ook wanneer ik een lekkernij deelde met een vriendin moest ik er om denken dat ik niet alles op at en mijn vriendin niks meer had omdat zij trager en minder at.

Een bumpersticker die mij op het lijf is geschreven :D! Te bestellen via www.zazzle.nl

‘Eetsoulmate’
Wat was ik blij toen ik mijn ‘eetsoulmate’ tegenkwam op het HBO. Samen haalden we repen Bon Bon Bloc, zakken M&M’s, zij een zak paprika chips en ik Bugles met kaasvulling. Gezellig aten we onze lekkernijen op met een flesje Crystal Clear erbij. We gingen samen uit eten en aten dan zoveel als waar we zin in hadden zonder een moment na te denken hoe de ander er over dacht. We spraken er over dat andere vriendinnen altijd zo weinig aten en dat we ons opgelaten voelden als wij het zoveelste blokje chocola pakten en die vriendin nog aan dat ene stukje zat te knabbelen.

Later na teveel (samen) snacken, gingen we allebei op het Sonja Bakker dieet. Ook toen konden we uren over eten praten en ideeën uitwisselen hoe we weer slank zouden worden. Ik viel veertien kilo (ja echt!) af en sindsdien prop ik niet zomaar meer alles in m’n mond. Ik weet dat ik aanleg heb om dik te worden en kan absoluut niet alles eten wat los en vast zit. Inmiddels is de helft van die veertien kilo er weer bij en voel ik me goed bij mijn gewicht. Maar nog steeds houd ik van veel en lekker eten. Vooral tijdens het avondeten schep ik goed op en tijdens een verjaardag eet ik lekker van de hapjes zonder me druk te maken om wat anderen denken. De gastvrouw/-heer heeft niet voor niets zo goed haar/zijn best gedaan op al dat eten.

Lekkere snoepert
Toen ik een jaar geleden voor het eerst bij mijn huidige schoonmoeder ging eten, zag ik weer die grote ogen en haar mond stond een stukje open. “Zo, ik wist niet dat jij zóveel at”, zei ze. “Het is je niet aan te zien.” Afgelopen donderdag sprak een medecursist van mijn opleiding me aan: “Jij bent wel een lekkere snoepert hé.” Mijn vriend roept wel eens nadat ik aardig wat heb gegeten: “Heb je dat allemaal op? Wanneer word je nou eens dik.” En dan denk ik zelf ook wel eens: “Heb ik dat nou allemaal in één keer op, ik lijk wel een bouwvakker.” Ik kan er nu wel om lachen! Ja, ik eet veel. Ik houd ervan. Chipje voor chipje uit een schaal pakken, kan ik niet, ik neem meteen een flinke hand en bij één blokje chocola kan ik het ook niet laten. Dat worden er sowieso een aantal.

Ode aan eten
Door al die opmerkingen kreeg ik de behoefte om hier wat over te schrijven op mijn blog. Dit is een ode aan al dat lekkere eten! Ja, ik houd ervan en ik ga niet (meer) minder eten in gezelschap omdat dat gepast zou zijn. Natuurlijk wil ik wel bewust en niet téveel eten. Ik ben vooral gek op het warme avondeten en op z’n tijd ook flink snacken. Ik ben dol op nieuwe recepten uitproberen en ik kan intens gelukkig worden van een goed gelukt gerecht waar anderen ook van genieten. Door mijn glutenvrije dieet ben ik beperkt in wat ik kan eten, maar des te meer geniet ik ervan. En dat is ook één van de redenen dat ik deze blog ben gestart. Ik wil mijn liefde voor lekker eten delen.

Met deze ode wil ik absoluut niemand stimuleren zich ongegeneerd vol te gaan stouwen en te dik te worden, ik ken het probleem obesitas van dichtbij (niet bij mezelf hoor, om misverstanden te voorkomen). Vijf jaar geleden was ik door al dat eten iets te zwaar. Ik ben gelukkig (door veel discipline en doorzettingsvermogen) die kilo’s kwijt geraakt en voel me nu happy met mijn lichaam en gezonde gewicht. Ik ben ondanks dat ik van veel en lekker eten houd toch altijd bewust met eten bezig. Ik ben tegenwoordig van mening dat het goed is zo min mogelijk rotzooi (zoals smaakversterkers) te eten en ook vind ik beweging belangrijk. Van sporten houd ik niet, maar bewegen door te wandelen of de trap te nemen, doe ik wel.

Geniet van al dat lekkers, maar wees je wel bewust van wat eten met je lichaam doet. Houd van veel en lekker eten, maar probeer dit wel altijd te compenseren en er op te letten dat je over een dag verspreid niet teveel eet, dit doe ik ook. En met die instelling kan veel en lekker eten, naar mijn mening, geen kwaad en blijf ik gewoon HEUL VEUL eten!

Eten jullie veel of juist weinig? En ben je ook wel eens door een ander aangesproken op je eetgedrag?

Geef een reactie