Bezoek MDL-arts 2013

Ik heb mijn jaarlijkse bezoek aan de maag-darm-leverarts er weer op zitten en omdat dit ook bij coeliakie hoort, besteed ik er aandacht aan in dit artikel.

Vorig jaar schreef ik een artikel over mijn bezoek aan mijn MDL-arts (klik). Vier weken geleden bezocht ik weer het ziekenhuis voor een controleafspraak. Zo’n afspraak gaat er eigenlijk altijd hetzelfde aan toe, wegen, meten en praten met de arts. Ik was een kilo zwaarder dan vorig jaar en mijn BMI was perfect, zo rond de 22.

Vorig jaar was ik vrij extreem bezig met het mijden van slechte E-nummers. Op dit moment doe ik dit minder. Ik mijd nog steeds zoveel mogelijk E621 en aspartaam, ook nuttig ik geen light en 0% vet producten. Ik voel me hier op dit moment nog steeds het beste bij en heb door het hele e-nummeravontuur mijn natuurlijke smaak ook weer terug als ik dat zo mag noemen. Als voorbeeld: Bugles chips (vooral met kaasvulling mm) was veruit mijn lievelingschips. Nu vind ik deze chips veel te heftig voor mijn smaakpapillen, ook heb ik het gevoel dat mijn darmen niet blij zijn als ik Bugles eet.

Ik heb als het ware mijn lichaam zo ‘geprogrammeerd’ dat het geen zin meer heeft in E621. Een groot voordeel hiervan vind ik, is dat ik na een paar handjes chips kan stoppen met eten zonder dat mijn lijf blijft hunkeren naar chips (E621 is namelijk het ‘doorvreetstofje’). Ik mis dit ‘slechte eten’ bijna niet al eet ik het soms wel, bijvoorbeeld op een verjaardag of bij vrienden. Mijn lichaam kan heus wel tegen een stootje en ik vind het lullig hun speciaal voor mij gekochte glutenvrije eten te weigeren, maar thuis mijd ik de slechte E-nummers zoveel mogelijk.

Bloedarmoede
Mijn arts vroeg hoe ik me voelde en begon meteen over het E-nummer verhaal, ik vertelde dat ik hier nu een gulden middenweg in heb gevonden waar ik mij prettig bij voel. Hij zei dat ik vorig jaar neigde naar bloedarmoede, maar dat alle andere waardes helemaal goed waren. Op dat moment slikte ik veel vitaminetabletten. Sinds begin dit jaar ben ik hier meer gestopt. Het ging me tegenstaan en ik haal het liefst mijn bouwstoffen uit voeding. De (bijna) bloedarmoede wijdde mijn arts aan flink verlies van menstruatiebloed en niet aan coeliakie, iets waar ik mijn eigen lijf kennende in kan vinden. Ik was erg benieuwd of ik nog steeds genoeg vitamines binnen krijg nu ik geen tabletten meer slik. Ik eet geen twee stuks fruit per dag, want dit vind ik niet lekker, maar ik probeer wel veel groente, zuivel en eiwitten te nuttigen.

Na het gesprek kreeg ik een formulier mee om bloed te laten prikken bij de poli. We spraken af dat mijn arts mij na vier weken zou bellen met de uitslag van mijn bloedwaardes. Dinsdag belde hij met de uitslag: mijn bloedwaarde was 8,1, helemaal in orde en absoluut geen bloedarmoede. Ook zijn mijn vitamines, folium en calcium goed. Een bevestiging voor mij dat ik geen vitaminetabletten (meer) hoef te slikken.

Volgend jaar verwacht mijn MDL-arts mij weer. Hij vroeg me twee weken voor de afspraak vast bloed te prikken zodat we de uitslag tijdens onze afspraak kunnen bespreken. Vorig jaar spraken we af dat ik een botscan zou krijgen, maar dit is gezien mijn bloedwaardes niet nodig. Ik ben blij dat alles in orde is.

Elk jaar weer
Sommigen vragen me of zo’n afspraak élk jaar wel nodig is. Misschien niet, maar ik vind het prettig bevestiging te krijgen dat het lichamelijk goed met me gaat. Ik voel me goed, maar misschien mis ik bouwstoffen die mijn lichaam nodig heeft. Als ik dit gemis niet op tijd aanvul, kan dit gevolgen hebben voor mijn gezondheid. Ook vind ik het fijn vragen te kunnen stellen aan een specialist.

Hoe verloopt jullie bezoek aan een MDL-arts?

Ook leuk om te lezen