‘Ziek van gluten’

De golven met donkergele gal pompten mijn keel uit in de grote witte wasbak van het Hilton. Ik hield mij vast aan diezelfde wasbak zodat ik nog scheef op het toilet zat met mijn broek op mijn enkels. Mijn darmen knepen weer samen voor een volgende lozing van hetgeen wat mijn lichaam absoluut niet kan verdragen: gluten.

Zodra mensen horen dat ik glutenvrij moet eten, is vaak de eerste vraag: ‘goh wat gebeurt er dan als je gluten eet?’. Vaak is dit tijdens het eten en beantwoord ik de vraag luchtig met: ‘dat is niet zo’n smakelijk verhaal voor tijdens het eten’, en dan snappen ze het wel.

Tijdens mijn weekend in Boedapest, Hongarije werd ik helaas (weer) flink geconfronteerd met mijn ziekte coeliakie. In deze blog vertel ik wat er met mij gebeurt als ik gluten eet. Als je aan het eten bent, stop daar dan mee of lees niet verder. Sorry voor de onsmakelijke stukken tekst, maar dit is een realistisch weergave van wat ik doormaak als ik gluten binnenkrijg. Ziek worden van gluten is een deel waarmee ik helaas, hoe goed ik mijn best ook doe, soms mee te maken krijg. Het is gelukkig sporadisch, maar ik vind dit het meest gruwelijke deel. De teleurstellingen van iets niet mogen eten zijn heel vervelend en soms ook verdrietig, maar door mij beter te handelen dan dit. Wat ik nu ga schrijven, skip ik het liefst de rest van mijn leven. Dat lekkere glutenvolle broodje laten staan, is het dubbel en dwars waard om dit maar niet te hoeven meemaken.

Hongarije, Boedapest. 19 september 2014, 13.45 uur.
‘Hebben jullie ook een glutenvrije lekkernij voor bij de koffie’, vroeg ik aan het meisje achter de counter van California Coffee Company. ‘Ja zeker, je hebt keuze uit twee’. ‘Die’, en ze wees naar de rechter, ‘is mijn favoriet’. Er stond een bordje bij dat het gebakje glutenvrij is. Ik was helemaal enthousiast. ‘Dan wil ik graag jouw favoriete gebakje en een cappuccino.’ Ik maakte nog een foto voor op mijn blog en nam plaats op het zonnige terras. Oh wat was ie lekker en wat zag ie er perfect uit. Wat fantastisch dat ze dit hier hebben. Ik dacht terug aan Londen… Zou B0edapest ook zo’n glutenvrij walhalla zijn? Ik was net een uur in de stad en was benieuwd wat mij qua cultuur, maar ook qua lekker glutenvrij eten te wachten stond. Met dit gebakje kon het eigenlijk al niet meer stuk.

Rond 16.00 uur liep ik in shoppingmall West End, het was er warm en benauwd. Ik was al heel lang wakker, had een vlucht achter de rug en voelde me een klein beetje misselijk worden, ook had ik een licht gevoel in m’n hoofd. ‘Ik wil even naar buiten voor wat frisse lucht’, zei ik tegen m’n vriendin. Ik plofte neer op een stoel, gooide m’n nek naar achteren en liet de frisse wind langs m’n gezicht waaien. Ik voelde me al wat minder licht in m’n hoofd, maar de misselijkheid zakte niet weg. ‘Ik loop even daar naar het toilet’, en ik wees naar de Starbucks schuin tegenover ons. Zette het op een draf om het toilet te kunnen halen.

Spetters

Na een paar meter hollen, dook ik achter een muur. Ik hoestte, hikte en daar kwam het: een flinke straal met braaksel. Het spetterde tegen mijn broek en op mijn schoenen. Nog een golf pompte zich mijn maag uit. ‘Het zal wel door de vermoeidheid en benauwdheid in de shoppingmall komen’, dacht ik. Zo dat luchtte op. ‘Gaat het Harmie’, vroeg mijn vriendin. ‘Ik denk het wel’, zei ik terwijl ik het flesje water dat ze me aanreikte aan mijn mond zette. ‘Ik loop even naar het toilet om mijn broek en schoenen schoon te maken’. Mijn vriendin wachtte buiten en nadat ik terug kwam, zetten we onze shoptocht in de shoppingmall voort.

Ik voelde wat ik absoluut niet wilde voelen, rende weer naar buiten en braakte op de stenen trap naast het terras een nieuwe lading maaginhoud. Ik strompelde richting de fontein, naar het bankje met daarnaast een grote bloembak. Er vloog een flinke straal braaksel in de zwarte aarde. De gedachte dat dit kwam door vermoeidheid en warmte had ik allang laten varen. Dit was GLUTEN! Het gebakje… De braakgeluiden bleven mijn keel uitkomen. Ik zakte voorover met mijn hoofd tussen mijn benen om een houding te vinden waarbij ik me minder misselijk voelde. Mijn vriendin zat naast me op het bankje en aaide zachtjes over m’n rug. ‘Ik voel me echt heel ziek’. En begon zachtjes te huilen. ‘Waarom overkomt me dit nu net tijdens ons weekendje weg, ik had me hier zo op verheugd’, snikte ik terwijl ik mijn tranen wegveegde. Ik voelde me extreem beroerd, mijn lijf was heftig in opstand en bezig alle gluten uit mijn maag te pompen. ‘Wil je wat water voor me halen’, vroeg ik. ‘Tuurlijk.’ M’n vriendin liep weg en kwam terug met een flesje water.

Ik gooide flink wat water achterover om de spuugsmaak uit mijn mond te spoelen. Mijn maag protesteerde hevig en pompte met twee flinke golven al het water er weer uit. Ik bleef overgeven, maar voelde dat mijn darmen ook begonnen te rommelen. ‘Wil jij alsjeblieft kijken waar de dichtstbijzijnde wc is’, vroeg ik mijn vriendin. Bij de openbare toiletten van de shoppingmall stond een flinke rij, dat had ik gezien toen ik mijn schoenen en broek schoonmaakte en daar kon ik niet op wachten. Mijn vriendin kwam terug. ‘Je kunt bij het Hilton naar het toilet.’ Ze wees naar het hotel schuin achter ons. Vlot liepen we de trap op, langs de receptie en ik spurtte naar het toilet rechts achterin de lobby. De eerste deur was van het invalidentoilet, ik had geen tijd de deur op slot te doen, ik was bezig mijn broek van mijn heupen te trekken en plofte met mijn billen neer op de wcbril. Mijn darmen rommelden als een flinke onweersbui en de water dunne diarree vloog uit mij. Ik dook met mijn gezicht schuin voorover in de wasbak, een lading gal verliet mijn keel.

Zweten

Het leek wel of ik uit mijn darmen plaste. Ondertussen bleef er gal mijn keel uitkomen. Als ik niet hoefde te braken, hing ik met mijn hoofd voorover tussen mijn benen, mijn maag deed ontzettend pijn en rechtop zitten lukte niet. Mijn hoofd en hals zweetten hevig van het geweld dat er in mij plaatsvond. Met wat wc papier veegde ik het zweet van mijn gezicht en hals. Terwijl ik het verfrommelde natte papier in het prullenbakje naast me wilde doen, pompte mijn maag een nieuwe lading gal uit mijn keel. Deze belandde niet in de wasbak maar op de grond en als een donkergele vlek op de mouw van mijn crème kleurige vest. ‘Gaat het?’, vroeg mijn vriendin. ‘Nee, het gaat niet. Ik voel me zo beroerd, ik wil dat het over is.’ Mijn vriendin gaf me een vingertopje zout tegen het vochtverlies. De zoute smaak op mijn tong deed me weer braken.

‘Alsjeblieft laat het over zijn. Laat het voorbij zijn, ik kan er nu echt niet meer tegen’, was de zin die als een mantra in mijn hoofd afspeelde terwijl mijn maag en darmen heftig aan het werk waren. Toen ik de diarree eindelijk onder controle had, trok ik mijn broek omhoog en liep het toilet uit. Ik veegde de gal die op de grond was beland weg met een papieren handdoekje en deed deze in het prullenbakje. Na zo’n drie kwartier op het Hilton toilet zei ik: ‘Ik wil naar het hotel. Ik wil graag even liggen, ik voel me zo slap.’

Op het muurtje buiten ging ik zitten. ‘Wil je een zakje voor me regelen? Ik wil niet ook nog een taxi onderkotsen’, zei ik met vermoeide stem. Mijn vriendin regelde een plastic zakje en hield een taxi aan. Ik ging rechts achterin de taxi zitten en legde mijn hoofd tegen de hoofdsteun. Ik was moe, heel moe, voelde me vies en slap. Voor ons hotel stapte ik de taxi uit en liep naar binnen terwijl mijn vriendin me ondersteunde. Ik voelde een volgende vlaag misselijkheid opkomen. Op de eerste de beste stoel die ik zag, ging ik zitten met het plastic zakje voor mijn mond. Het laatste gal wat in mij zat, belandde in het zakje. Mijn keel voelde rauw en ik keek naar de donkergele smurrie in het zakje dat ik vasthield. terwijl ik hoopte dat ie niet lek zou zijn.

Koud

We liepen naar de lift. Mijn vriendin met onze koffers, ik met het zakje met daarin mijn laatste beetje maaginhoud. Op onze hotelkamer voelde ik pas hoe koud ik het had. Ik plofte neer op mijn bed, schopte mijn schoenen uit en trok de witte dekens over me. Mijn broek rook naar braaksel, maar ik voelde me te slap om ‘m uit te trekken. Water drinken durfde ik niet. Bang dat het er weer uit kwam. Ik voelde mijn darmen opspelen en strompelde naar de wc, daar kwam ook het laatste beetje waterige ontlasting uit mijn darmen. Ik trok mijn broek uit, ging op bed liggen en deed mijn ogen dicht. Mijn lichaam had rust, alle gluten was uit me en ik kwam langzaam bij.

Het was na 18.00 uur en ik had het nog steeds steenkoud. Mijn vriendin haalde water, een banaan en naturel chips voor me. Het braken en de diarree waren gestopt en ik voelde me een stuk beter. Dronk en at wat. M’n maag werd weer rustig. Ik nam een heet bad en knapte zichtbaar op. Rond 19.30 uur voelde ik me best weer ok. De gluten was met alle hevigheid uit me geperst en mijn lichaam herstelde. Wel voelde ik me nog slap, ik was moe, mijn maag was gevoelig, maar verder ging het goed met me. Ik ging op tijd slapen en zaterdag voelde ik me weer helemaal hersteld en klaar voor al het moois dat Boedapest te bieden had.

Dit is wat er met mij gebeurd als ik gluten binnenkrijg. Niet iedereen krijgt dezelfde reactie. Sommigen zijn wel drie dagen ziek, dat heb ik gelukkig niet. Zodra de gluten met alle hevigheid uit mij is gepompt, voel ik me op een gevoelige maag en rauwe keel na, weer aardig ok. Het is mijn eigen lichaam die flink in de aanval gaat en de gluten letterlijk uit mij perst. Ik ben blij dat mijn weekend in Boedapest er niet door is verpest, maar zoals ik hierboven al schreef, skip ik deze nare ervaring het liefst voor altijd uit mijn leven.

Ik houd me ontzettend streng aan mijn dieet om dit soort taferelen te voorkomen. Helaas ben ik na de vraag over het gebakje en zelfs na een foto van het bordje te hebben gemaakt toch de fout ingegaan. Ik vertrouwde het personeel van de California Coffee Company. Moet ik dit dan maar niet meer doen? Nee, vind ik. Ik heb duidelijk een aantal keer aangegeven dat ik glutenvrij moet eten, maar zij gaven mij het verkeerde gebakje. Achteraf dacht ik: ‘STOM!, het gebakje was té lekker, het was die andere (minder goed uitziende) die er naast stond’. Maar ondanks dit soort gebeurtenissen heb ik nog steeds vertrouwen in glutenvrij uit eten gaan. Dit is sinds mijn weekend in Antwerpen in 2011 de eerste keer dat ik weer enorm ziek werd van gluten. Beide keren doordat iemand mij (per ongeluk) glutenvol eten gaf en zei dat het glutenvrij was. In de drie jaar daartussen is het wel honderden keren goed gegaan.

Goed… Jullie zijn nu helemaal op de hoogte hoe ik reageer op een flinke dosis gluten. Het gaat eigenlijk altijd (de keren dat het gebeurt) zo als hierboven beschreven. En ik denk dat dit komt, juist doordat ik me zo goed aan het dieet houd. Zoveel gluten in één keer is een enorme aanslag op mijn lichaam. Van een kleine glutenfout (niet glutenvrije mayonaise bijvoorbeeld) heb ik gelukkig minder last. Ik voel het zeker wel, maar ga niet volledig gestrekt en kan op wat (flinke) darmkrampen, wat oprispingen en een (of twee) toiletbezoeken na doorgaan waar ik mee bezig was.

Hoe reageren jullie op gluten? 

Ook leuk om te lezen

49 Comments

  1. Ik heb gelukkig geen lichamelijke reactie. Mijn. Lichaam neemt geen ijzer en geen vitamines op, wat uiteindelijk voor heel veel langdurige klachten zorgt. Het maakt ook wel dat ik het moeilijk vind me aan het dieet te houden

  2. Helma Warnders

    Mijn dochter en ik reageren allebei anders. Mijn dochter heeft vastgestelde coeliakie en ik heb gluten overgevoeligheid.
    Mijn dochter heeft (gelukkig zo te horen) last van de obstipatie variant. Haar darmen lopen vol en vergaat dan van de buikpijn. Moet dan met zakjes Movicolon het haar lichaam uit zien te krijgen. Gelukkig houdt zij zich strikt aan haar dieet. Ook nu ze op de middelbare school zit gaat het prima.
    Bij mij is het niet zo dat ik van elk kruimeltje gluten op de wc zit. Maar het kán wel. Mijn ontlasting heeft dezelfde substantie als die van jou. Braakneigingen heb ik ook maar ben een slechte overgever. Dat gebeurt dus zelden.
    Ik heb laatst de reactie gehad toen wij bij een tostizaak (die in Zwolle waar jij volgens mij oorwas geweest) een broodje hadden gegeten. Het duurde een uurtje of 3 en toen voelde ik slaan mijn lijf; dit is mis. Gek eigenlijk dat je precies weet wanneer het misse boel is. Mijn darmen beginnen ook samen te trekken en het onweer van binnen heb ik ook.

    Nou, het is lekker allemaal.
    Ik lees graag je stukjes. Lekkere recepten. (Niet alles lukt zo goed als bij jou). Binnenkort ga ik jouw pepernoten proberen!

    • Miss Glutenvrij

      Balen van die tosti! Hadden ze je een glutenvolle gegeven? Niet leuk!

      Door coeliakie leer je je lichaam erg goed kennen, helaas niet op een leuke manier. Ik heb ook last van obstipatie, heb al de nodige zakjes geslikt. Nu gaat het prima door vezelrijk te eten. Maar zal in de toekomst wel weer een keer verstopt raken net als je dochter.

      Succes met de pepernoten. Ben benieuwd hoe je ze vindt.

    • Hoi ik ben nieuw in alles. bLoedonderzoek heeft uitgewezen dat ik verhoogde gluten heb, of hoe je dat ook noemt. Ik heb spatische darmen. Aldus zo was de diagnose. Nu heb ik gisteren een maagonderzoek gehad en biopten weggenomen. De arts heeft mij geadviseerd om alvast glutenvrij te gaan eten. Maar als het bloedonderzoek het al aantoont waarom moet de maagonderzoek dan ook nog gedaan worden? Ik ben al een geruime tijd misselijk moe en en veel buikkrampen. Opgeblazen gevoel. Kunnen jullie mij wat meer informatie geven?

  3. Heel herkenbaar… meestal heb ik het een dag later pas, na gluten inname.. de vreselijke buik kramp en de ontlasting die niet eens meer een substantie is ( sorry voor de omschrijving) en inderdaad zo mega misselijk :( I know what you mean girl

  4. Catalijn Willemsen

    Van begin tot eind totaal herkenbaar.
    Als het me overkomt, eens in de anderhalf,twee jaar, dan is er bij zo’n aanval ook steeds het moment dat ik denk: oké laat mij maar gewoon doodgaan nu. Klinkt waanzinnig fatalistisch,ik weet het, maar is wel wat ik voel.
    Thnx Harmk

    • Miss Glutenvrij

      Totaal begrijpelijk. Natuurlijk wil je niet dood, maar op dat moment zou dood zijn wel even het prettigst zijn om maar niet zo te hoeven lijden.

  5. Catalijn Willemsen

    Van begin tot eind totaal herkenbaar.
    Als het me overkomt, eens in de anderhalf,twee jaar, dan is er bij zo’n aanval ook steeds het moment dat ik denk: oké laat mij maar gewoon doodgaan nu. Klinkt waanzinnig fatalistisch,ik weet het, maar is wel wat ik voel.
    Thnx Harmke

  6. Esther Probst

    Deze reactie is heel herkenbaar. Onze dochter heeft 2 mnd terug (per ongeluk) 2 glutenbevattende koekjes van iemand anders gekregen. Binnen een uur reageerde zij hier op. Het uur dat volgde was vol met braken en diarree. Daarna heeft zij nog 3 a 4 uur gal gespuugd. Verschrikkelijk om niets van haar te kunnen overnemen, wanneer je ziet dat je kind zo ongelooflijk ziek is geworden van die gluten. ’s Avonds knapte ze wel weer op. Was nog wel slap en moe. Maar we merken wel aan haar dat ze dan weken/maanden een stuk minder energie heeft. Heb jij daar dan ook last van?

    • Miss Glutenvrij

      M’n energie level is gelukkig snel weer op pijl. Ik eet wel altijd veel en goed en slaap ook altijd zo’n 8 a 9 uur per nacht. Balen dat je meisje nog zo lang de nasleep van een gluten fout ervaart.

  7. Oei, heftig! Niet herkenbaar, ik word gelukkig niet merkbaar ziek van gluten. Ik word enorm moe, tintelingen door mijn hele lichaam, wel zachte ontlasting en à la minute naar de wc moeten (rennen). Maar omdat ik me (zo) goed (mogelijk) aan het dieet hou komt dit maar sporadisch voor.

  8. Hoi Harmke, wat ontzettend naar dat dit moest gebeuren op je weekendje weg. Ik leef tijdens het lezen helemaal met je mee want dit is zo herkenbaar! Tijdens mijn laatste grote glutenfout ben ik twee keer flauwgevallen van het overgeven en de diarree. De dokter vertelde dat dat kwam doordat al mijn bloed naar mijn maag en darmen ging om, zoals jij het beschreef, alles zo snel mogelijk eruit te pompen. Zo heftig!! Maar wel weer een wake up call om altijd allert te zijn!

  9. jessica kok

    Hoe ik reageer op gluten.
    Ik weet sinds maart dit jaar dat ik geen gluten meer mag eten en volg nu ook een streng dieet.

    Ook ik heb de pech dat het vaak tijdens het “uit” gaan mis gaat.
    De gevolgen zijn met vijf minuten al te merken.
    Mijn maag begint aan te voelen alsof iemand hem volledig fijn knijpt. Dan weet ik al dat t goed mis is.
    Vervolgens begint mijn dikke darm…..enorme krampen die de komende 24 uur niet meer ophouden.
    Ook mijn dikke darm gaat daarin mee.
    En als ik maar even denk dat t rustig is en k weer wat wil eten dan begint het opnieuw.
    Het kost zoveel energie dat ik er ook echt ontzettend moe van word.
    Soms gaat dit wel samen met diaree maar dat ligt aan de hoeveelheid gluten die ik binnen krijg.

    Ik vind het erg knap van je dat je de hoop niet opgeeft,zelf merk ik dat het uiteten zeker niet meer een leuk uitje is. Een dagje weg is toch altijd wel erg spannend. Ik hoop dat ik door ervaring kan leren dat er toch wel locaties zijn waar ik heerlijk kan genieten van glutenvrij eten.

    Groeten Jessica

  10. Ageeth Koopstra

    Heel herkenbaar wat je hier omschrijft . Alleen heb ik het niet alleen van gluten maar ook van schaaldieren , niet goed doorgegaarde kip. En ik ban bang dat ik niet tegen producten kan wat nog door gist in mijn darmen zoals schimmelkaas, champignons. Ook word ik ziek van gist , suiker, en zuivel . het is nog steeds een zoektocht . Afgelopen vakantie begon ook weer slecht . Na het eten van paella de rest van de dag /nacht doorgebracht op het toilet met een emmer voor me pffff.Als al die ellende afgelopen is voel ik me heerlijk slank ,moe en slap. Sterkte allemaal.

  11. Hoe herkenbaar en goed beschreven Harmke! Hoewel ik geen coeliakie heb, maar een aantal andere allergieën, herken ik deze reactie wel. Bij mij is dat de reactie op granen, soja en lactose, maar de gevolgen zijn hetzelfde. En helaas is er nog geen pilletje (zover ik weet) wat je in kunt hemen om te zorgen dat het stopt of minder heftig is. Het moet gewoon je lijf uit.
    Overigens geef ik meestal hetzelfde antwoord als men vraagt wat ik krijg als ik het toch eet: dat is niet zo smakelijk om te vertellen

  12. Heftig wat jij meegemaakt hebt. Voor mij is 1 gluut al fataal kan ik een week mijn tent opslaan op het toilet. Ik moet 100% gluten, vaken en kaas vrij eten.

  13. Heftig zeg. Kan mij voorstellen dat jij dat uit jouw leven wil bannen.
    Bij mij is het weer anders. Ik heb geen last van mijn darmen.
    Ik heb cvs. En daar krijg ik extra last van als ik gluten eet. Dan heb ik een totale uitputting en kan ik niets meer. Kan ik de trap niet meer oplopen, kan ik de hond niet meer uitlaten. Dan moet eerst mijn lichaam herstellen. Dat duurt de ene keer langer dan de andere keer.
    Mensen begrijp het vaak niet. Omdat iedereen wel eens moe is. Maar ik ben niet moe. Ik ben uitgeput. Leg dat maar eens uit. Begin ik niet meer aan. haha
    Sterkte meis. X

  14. Hoi harmke
    Echt heel heftig. Raar om het bij iemand anders te horen zo ontzettend herkenbaar!! Na gluten gegeten te hebben reageerde m’n lichaam net zo fel als bij jou. Alleen hersteld het niet heel snel. Pas na ruim een week van obstipatie pijn en krampen word ik weer wat fitter. Uit eten gaan vertrouw ik nog niet echt… maar wie weet is er in de buurt van zeist een goeie waarvan iemand wat dat die goed is?

  15. Omdat ik ook Dühring heb, reageert ook mijn huid. Als eerste. Voorts transpireer ik als een waterval, word ik doodmoe, lusteloos en poep ik me helemaal leeg. Braken heb ik de laatste keer gedaan 2004 op JFK, we moesten overstappen met veel tussenruimte die ik vulde met een volgens de miep glutenvrije portie nasi met gegrilde kip. Goddank hadden we enorme vertraging, want ik heb een dozijn keer tussen gate en take-off, de van alle kanten aangereikte zakjes al poepend op het vliegtuigtoilet gevuld.

  16. Hoi Harmke. Kun je wat meer vertellen hoe je zonder movicolon en zonder gluten je darmen wél goed hun werk laat doen?

    Ja, ook hier darmen die niet meewerken. ;)

    • Miss Glutenvrij

      Vezelrijk eten! Ik eet graag haver en groente. En ik eet de hele dag door dus m’n stofwisseling blijft op gang ook beweeg ik veel: lopen fietsen sporten.. O ja: ga ook direct naar toilet als je aandrang voelt! Niet ophouden dus. Dat zijn mijn tips eigenlijk.

  17. Ik merk het vrij snel, brandende lippen en mond. (Ook met een beetje gluten) Het is dan net of de energie letterlijk vanaf de kruin van mijn hoofd, via mijn aangezicht…wegtrekt.
    Moe, soms met hoofdpijn.
    Krijg ik door een fout veel gluten (zoals jij met jou gebakje) binnen, dan is er onweer, bij mij alleen in mijn darmen, hoef niet over te geven (dat is voor mij sowieso een zeldzaamheid)
    De ontlasting laat dan niet lang op zich wachten, het is soms gewoon plassen van achter, met stevige krampen. Het is zo dat ik na het eten van gluten binnen een half uur een opgezette buik heb van een zwangere vrouw van 7 mnd, broek kan dan niet meer dicht. (Onlangs nog met een soep die ECHT glutenvrij zou zijn, not.)
    Na 1-2 dagen herstel ik er weer van.

  18. Ik reageer net zoals jij: binnen een uur overJeven en diarree. Alsof ik van binnen totaal uitgewrongen wordt. Zoals tijdens het personeelsuitje op Texel vorig jaar…
    Ik voel me daarna nog een paar dagen gammel. Kan (als het moet) wel weer alles doen. Maar doe liever rustig aan…

  19. Een heel herkenbaar verhaal ;) Ik verbaas me er nog wel eens over hoe heftig gluten naar mijn lichaam toe zijn.. Knap dat je dit zo op hebt weten te schrijven (en durven)!

  20. ik moet er ook om denken anders word ik ziek
    maar ik heb tegenwoordig gluten nee dan kun je niet meer mee doen ze nemen geen of nauwelijks de moeite

  21. als ik het binnen krijg gluten ja dan heb ik het eerst niet echt in de gaten of het komt maar als ik het echt voel rommelen dan denk ik echt dat ik maar snel naar de wc moet maar als ik dan diaree heb dan duurt het wel even voor dat het er uit is gewerkt ik voel me dan zelf echt moe en dan ja voel je je echt moe van al je voelt je leeg gezogen moe om alles er uit moet gewerkt worden.

  22. hoi astrid ik herken heel erg wat jij hier zegt. Ik heb fibromyalgie en cvs en als ik dan gluten eet dan heb ik er kei erg last van :(

  23. Jee Harmke, wat erg zeg. Dat je er zo veel last van hebt. Maar dan weet je het tenminste (goh, wat klink dat lullig). Ik heb sinds 2 1/2 jaar een glutenintolerantie Marsh3 en “helaas” merk ik niets! als ik iets verkeerds eet. Was dat maar wel zo, dan wist ik zeker dat gluten niet goed voor me zijn. Maar ik merk dus niets en raak steeds meer gefrustreerd dat ik geen lekker brood, geen lekkere pizza, geen normaal koekje en ga zo maar door meer mag. Helemaal niet fijn, vooral omdat ik 55 jaar alles heb kunnen eten en echt nooit ergens last van had. Ze zijn er toevallig achter gekomen omdat ik Lupus heb en mijn bloed (ijzer) niet goed was. Zo laag dat ik aan een infuus moest wat ook niet hielp. Ja, dan ga je de molen in. Als ik de tijd terug kon draaien, zou ik dat zeker doen! Inmiddels ook nog borstkanker gehad en herstel daar maar zeer moeizaam van! Het leven is zeker niet altijd leuk, maar ik probeer het beste er van te maken. Zo, dat ben ik even kwijt. Sorry voor een ieder die dit leest. Pluk de dag!!!!!

  24. Hoi Harmke, gisteren ging het helemaal mis. broodjes gekocht bij de glutenvrije bakker, een voor ontbijt, dat ging nog goed, maar om 12 uur nog een (en toen voelde ik me al wat wazig) ik dacht honger: mis GLUTEN. Gevolg: grieperig gevoel dat uiteindelijk tot een vreselijke hoofdpijn en vermoeidheid leidt zodat ik niets meer kan. Ik heb vanaf 13.30 op bed gelegen, donkere kamer met kids die heel lief komen vragen of ze iets voor me kunnen doen… helaas het duurt een paar uur. De volgende ochtend wazig, maar beter wakker geworden. Meestal duurt het zeker 24 uur voordat ik weer een beetje functioneer. Geen darmkrampen, wc of iets. Daarom heeft het ook zo vreselijk lang geduurd voordat ze door hadden dat ik coeliakie had. ik zou zo graag weten wat ik er aan kan doen om dit proces te versnellen (en om het nooit meer mee te maken), maar ik vrees dat het nog heel lang zal duren voordat er glutenpilletjes op de markt komen….

  25. Hoi Harmke,

    Wat een herkenbaar maar ozo nare ervaring. Ik heb geen coeliakie maar glutensensitiviteit, maar mijn reactie is hetzelfde.
    Helaas 2 weken geleden nog geconfronteerd hiermee na een heerlijk etentje in Eindhoven. Na een paar uur begon de misselijkheid, en ja alles eruit. Slap moe en darmen liggen ondersteboven.

    Je tips en recepten zijn erg fijn, binnenkort wil ik weer eens wat bakken voor verjaardag!

  26. Hoi Harmke,

    Ik heb precies hetzelfde, alleen komt het bij mij een paar dagen later. Ook niet handig want ik zie het niet aankomen. Het is bij mij ook zo dat dit alleen zo heftig gebeurd als ik iets eet waar veel gluten inzitten. Dit soort aanvallen komen dan ook altijd op momenten dat je ze het minst kunt gebruiken volgens mij!

  27. Niet smakelijk maar toch dank je wel voor je verhaal! Ik eet sinds kort ook glutenvrij omdat ik bepaalde symptomen heb, gelukkig niet zo erg als jou… toch is het fijn om ervaringen van anderen te lezen, waar ik als beginner moet op letten enzo. :) Ik ga je blogje voortaan volgen! Bedankt voor je verhaal (ik ga later ook je oude posts eens gaan lezen. :) )

  28. Heel herkenbaar! Ik loos het meeste via mijn darmen en ben vaak 3 dagen aan de diarree om daarna verstopt te raken. Braken doe ik ook wel maar niet zo heftig als jou gelukkig. Gelukkig heb ik ook weinig dieetfouten want het komt altijd zo ongelegen.

  29. Na het lezen van je verhaal snap ik wel waarom bij mij gedacht werd aan coeliakie (zeker omdat ik ook antistoffen in mijn bloed heb). Helaas had ik ook tijdens het glutenvrij eten nog regelmatig dit soort darm taferelen (overgeven blijft me gelukkig bespaard). Inmiddels eet ik alweer bijna een jaar glutenvol en ben ik erachter dat het niet uitmaakt wat ik eet, maar dat het vooral belangrijk is dat ik niet meteen na het eten (vooral bij een uitgebreide lunch of avondeten) iets ga doen.

  30. Ingrid Bouwman

    Hoi,
    Balen dat jij er zo op reageert.
    Ik krijg geen darm-of maagklachten van gluten. Bij mij komen de klachten pas een dag of twee na het eten hiervan in de vorm van heftige ontstekingen in mijn gewrichten. Heb al sinds mijn 17 reuma en ben sinds afgelopen maart behoorlijk geminderd met het eten van gluten en vooral de broodverbeteraars. Zo heel af en toe kan ik het niet laten om een sneetje “normaal” brood te eten. En dat bevalt me daarna dus niet goed.

  31. Heftig!! Klinkt wel bekend van waterdunne diarree die je eruit plast. Had daar dagelijks last van maar ook obstpatie en altijd erg vaak buikpijn, bloedarmoede. Tot ik stopte met gluten eten. Vorige maand had ik last van erge obstipatie, enorme buikpijn weer en vooral snachts urenlang. Toen dat weg was was de buikpijn minder en ging het weer beter. Had in die periode waars teveel opstapeling gehad en een koekje gekregen die glutenvrij zou zijn maar vond het teveel naar glutenkoek smaken. Ik merk het altijd na een uur of 4 a 6 als ik wat heb gegeten waar gluten in zit. Bij mij is geen coeliakie vastgesteld (prikkelbare darm)dus ben minder streng met glutenvrij als Ik uit eten ga zolang het niet gepaneerd is oid. Ik vraag het ook nooit behalve bij de Italiaan, maar merk het wel.

  32. Wow, dit klinkt heel heftig! Vooral ook van dat gal spugen :-/

    Ik ben zelf afgelopen zomer 3 keer ziek geworden. Niet eens door extreem veel gluten in één keer, maar elke keer door een kruisbesmetting (ik wil niet weten wat er met me kan gebeuren als ik een boterham eet ;) ).

    Het resultaat was elke keer enkele dagen tot anderhalve week aan de diarree (dat je buiten loopt en ineens moet rennen naar de dichtstbijzijnde wc) en de eerste dag/anderhalve dag een algehele gevoel van malaise, pijnlijke lichaam en heel raar slapen. Voor mij was het best nieuw allemaal, ik weet pas sinds december vorig jaar, dat ik coeliakie heb, en tot de zomer ging het eigenlijk best goed, totdat ik in de zomer tijdens de vakantie, een paar keer buiten de deur at en uit onervarenheid toch per ongeluk gluten binnen kreeg (ondanks dat ik toch redelijk voorzichtig was). Maar goed, ik leer van mijn fouten. :) ;) Volgende vakantie zal het hopelijk een stuk beter gaan :)

  33. Ik weet meteen als ik gluten heb gehad. Bij mij komt het er tot gal aan toe uit. Wat een hel. Diaree blijft wel paar dagen en de buikpijn ook. Overgeven is meestal alleen de eerste twee uur nadat ik iets verkeerds heb gegeten.

  34. Pingback: Coeliakie een zware last?! | Miss Glutenvrij

  35. Ik leef met je mee harmke
    Ik ben vandaag ziek thuis omdat ik gluten binnen heb gekregen maar ik weet maar niet waar het vandaan komt ik ben extreem gevoelig en na veel zoeken en denken ben ik erachter gekomen dan in mijn brood (van fria) echter tarwezetmeel zit hoeveel ppm erin zit staat er niet op.ik had gister storingsdienst en dan eet ik als avondeten ook brood dus ik kreeg een opstapeling van gluten.
    Ik heb even op de site gekeken van fria en daar komt de taal Engels niet in voor dus daar heb je ook niet veel aan
    Ik wil een onderscheid creëren tussen gluten vrij en gluten arm want de xtreem gevoelige zoals ik krijgen er last van.
    Is er iemand die hier ook last van heeft en hoe kunnen we hier wettelijk verrandering in brengen ik lees graag jullie reactie
    Mvg Pascal

  36. Pingback: Neiging om gluten te eten | www.MissGlutenvrij.nl

  37. dit is zeker niet om mee te lachen zoiets
    ik durf namelijk niet uit gaan eten
    want ik ben wel een week heel erg ziek
    en dat het mij niet waard
    wat vervelend dat dit toch nog moet gebeuren
    dat zou beter voorverpakt liggen
    om misverstanden te toch te voorkomen

  38. Pingback: Eetdagboek: September 2014 | MissGlutenvrij.nl

  39. Pingback: Hoe ik coeliakie accepteerde en een plekje gaf - MissGlutenvrij.nl

  40. Pingback: Ask Miss Glutenvrij #14 - MissGlutenvrij.nl

Geef een reactie