Familie Van den Biggelaar: ‘Ons hele gezin moet glutenvrij eten’ (Deel 2: dochter Anke)

BiggelaarFamilie Van den Biggelaar met de klok rond: Adrie, Johan,  Anke (oudste) Renza (middelste) Michelle (jongste).

Een gezin bestaande uit vijf personen en allemaal hebben ze coeliakie en moeten ze glutenvrij eten. Maak kennis met familie Van den Biggelaar. In dit artikel aan het woord dochter Anke, bij haar werd als eerste coeliakie gediagnosticeerd. 

Een tijdje geleden deed ik een oproep of er coeliaken zijn met een glutenvrije partner. Hierop kreeg ik een mail van Adrie Van den Biggelaar.

Mijn partner en ik hebben beiden coeliakie en eten al vele jaren glutenvrij. Ook onze drie dochters hebben coeliakie.
Mocht je interesse hebben dan hoor ik het wel. 

Een heel gezin met coeliakie?! Daar had ik nog nooit van gehoord. Ik ben zelf thuis de enige met coeliakie van onze vijf gezinsleden. Ik laat jullie graag kennis maken met de familie Van den Biggelaar. Ik vroeg aan hen afzonderlijk hun ‘coeliakie verhaal’ te vertellen. Je leest het in vijf verschillende artikelen.

Vorige keer was moeder Adrie aan het woord. Lees hier haar verhaal.

Dit is het verhaal van Anke: ‘Ik ben Anke, de oudste dochter van Johan en Adrie van den Biggelaar. Ik ben 28 jaar en weet sinds het voorjaar van 2007 dat ik coeliakie heb. Hiermee was ik ook meteen de eerste van het gezin met deze diagnose. Vanaf mijn puberteit heb ik altijd gekampt met vermoeidheidsklachten. Ik ging daarvoor regelmatig naar de huisarts, maar werd altijd weggestuurd met ‘het zit tussen je oren’ of ‘je hebt nu eenmaal een druk leven’. Maar de realiteit was dat ik in al die jaren nauwelijks ging stappen of drukte opzocht, omdat ik me echt te moe voelde.

Bij weer een bezoek aan de huisarts stond ik erop dat er minimaal één of ander bloedonderzoek gedaan werd. Daaruit kwam dat ik een tekort had aan vitamine B12, ijzer en dergelijke. Toen werd ik doorgestuurd naar een internist en daar werd heel snel na een biopt eindelijk de diagnose coeliakie gesteld. Nu wist ik waar al die klachten vandaan kwamen en kon ik er gelukkig iets aan doen. Mijn moeder wist meteen ook waar haar klachten vandaan kwamen en toen kwam de uitdaging om aan het glutenvrije dieet te beginnen.
Kamperen
Al vrij snel hadden we het dieet redelijk onder de knie en probeerden we zo lekker mogelijk brood te bakken. Bij het eerste bezoek aan de diëtist, twee weken na de diagnose, kon zij mij al niks nieuws meer vertellen. Ik was in die tijd al samen met Peter, toen mijn vriend, nu mijn man. Ook bij mijn schoonouders thuis werd meteen naar oplossingen gezocht, zodat ik daar ook ‘gewoon’ kon eten. Samen met Peter heb ik voor de eerste glutenvrije zomervakantie een broodbakmachine gekocht en zijn we in Nederland in een stacaravan op vakantie geweest. De jaren die volgden hebben we vaak gekampeerd, omdat je zo vrij gemakkelijk glutenvrij kunt eten. Thuis werd het er alleen maar gemakkelijker op, aangezien mijn beide zusjes in de maanden die volgden dezelfde diagnose als ik kregen.
Oktober 2008 ben ik gaan samenwonen met Peter, maar ook bij ons bleef bijna alles in huis glutenvrij, zeker het avondeten. Alleen at Peter glutenvol brood. Nog steeds zijn verjaardagen en feestjes (waaronder ons huwelijk in 2009) compleet glutenvrij, zodat mijn ouders, zusjes en ik ons niet druk hoeven maken. Bovendien vind ik het ook echt gemakkelijk. Bitterkoekjes zijn van nature glutenvrij, net als crème mergpijpjes, naturel chips enzovoorts. We proberen kosten te besparen door zoveel mogelijk van nature glutenvrije producten te gebruiken en zelf het brood (en andere lekkernijen) te bakken. Favoriet blijft wel paprika chips van Lidl en heel gemakkelijk een monchoutaart maken met ‘eerste stap koekjes’ van Liga.
Elke dag brood bakken
Mijn man bakt (inderdaad, ik niet) nu voor mij twee keer in de week twee broden (wel overgegaan op de oven in plaats van machine) en dat gaat dan in de vriezer in pakketjes, maar bij mijn ouders thuis werd gewoon iedere dag brood gebakken. Als ik bij iemand op visite ben, is er bijna altijd wel chocola in huis, waar ik erg dol op ben. Wat ik wel eens lastig vind, is dat als ik een dagje weg ga altijd iets te eten in mijn tas moet stoppen. Ik ben daarmee wel de meest behoudende van ons vijven. Als ik uit eten ga, wil ik van te voren altijd weten of het goed geregeld is en neem ik ook niet gemakkelijk genoegen met ‘we kunnen de saus weglaten’.
Op vakantie gaan we tegenwoordig met de vouwwagen, om zoveel mogelijk zelfvoorzienend te zijn en omdat het gewoon erg gezellig is op een camping. Dit jaar in Italië stonden we op een camping waar ik zelfs heerlijke glutenvrije pizza’s kon eten. Peter en ik hebben nu een eigen gezin met Matthijs van vier jaar en Evelien van twee en een derde kindje op komst. Daarmee kwam voor ons een volgende uitdaging. Want hoe weten we of onze kinderen ook coeliakie hebben/ kunnen krijgen?
Heeft ons kind coeliakie?
Bij Matthijs hebben we bij voorbaat besloten hem sowieso zijn eerste levensjaar glutenvrij te laten eten. Dit kon volgens ons geen kwaad (baby’s mogen het eerste half jaar sowieso geen gluten) en we wilden hem niet zo jong eventueel confronteren met coeliakie gerelateerde klachten. We zijn daarna naar een kinderarts gegaan (nadat Matthijs 3 maanden wel gluten had gegeten) om te kijken hoe we verder moesten, aangezien de kans naar ons idee vrij groot was dat onze zoon ook coeliakie kon ontwikkelen.
Matthijs kreeg daarop een bloedonderzoek naar zowel de antistof als ook DNA onderzoek (vooraf wisten wij niet dat dit mogelijk was). Uit het onderzoek bleek niet alleen dat hij geen antistoffen had, maar dat hij ook geen van de beide genen bleek te hebben die je nodig hebt om coeliakie te kunnen ontwikkelen. Wat een fijn gevoel dat Matthijs nooit coeliakie kan krijgen. Vanaf dat moment zijn er meer glutenvolle producten in huis gekomen, omdat ik voor het eerst met mijn dieet in de minderheid was.
Bij onze tweede, Evelien, hebben we hetzelfde beleid gevoerd als bij Matthijs, alleen werden we bij haar met andere dingen geconfronteerd. Als snel kreeg zij ernstige eczeem en toen ons meisje een paar maanden oud was, kreeg ze een groeiachterstand, ondanks dat ze nog geen gluten binnenkreeg. Een paar maanden en vele kinderarts bezoeken later bleek dat Evelien een koemelkallergie had en daarnaast ook allergisch bleek te zijn voor kippenei en pinda’s. Zij had wel het gen voor coeliakie, maar vooralsnog (en tot nu toe) niet ontwikkeld.
Moeilijk moment
Haar dieet bleek (vooral naarmate ze ouder werd en ook meer vast voedsel mocht eten) ook een grote omschakeling, ondanks dat we het aardig gewend waren om altijd etiketten te lezen. Eerlijk gezegd vind ik haar dieet lastiger dan het mijne, vooral door de combinatie koemelk en kippenei. Maar Evelien kan deze twee allergieën wel vergroeien en mijn coeliakie dieet is levenslang. Dat klinkt zwaar en af en toe heb ik een moeilijk moment, omdat ik niet alles kan eten, maar je kunt niet beter glutenvrij eten dan bij mijn ouders thuis. Daar zijn we namelijk met vijf (en dus nog steeds in de meerderheid).
We hebben (met name mijn vader) in de afgelopen acht jaar veel geëxperimenteerd om het lekkerste brood te kunnen maken wat mogelijk is. Mijn vader zou zo een (banket)bakkerij kunnen beginnen en dat vinden niet alleen de ‘gluutjes’! Ook vrienden en familie vinden zijn taarten overheerlijk. Er zijn zelfs periodes geweest dat we ieder weekend minstens één (nieuwe) taart kregen voorgeschoteld. In eerste instantie deed hij dat allemaal voor ons, omdat hij de enige in het gezin was zonder de diagnose. De verrassing dat ook hij coeliakie heeft, kwam pas veel later.
Een kleine indruk van mijn vaders assortiment: appeltaart (ook melk- en eivrij), tomatenbrood voor bij de barbecue, peperkoek, eierkoeken, rozijnenspijs brood, groentemuffins, allerlei soorten koekjes (met banaan, sinaasappel), marsepeintaart voor iedere verjaardag, chocoladetaart, pizza, pannenkoeken en ga zo maar door.
McDonald’s
Het is ook fijn te merken dat steeds meer supermarkten en restaurants een groot glutenvrij assortiment hebben. Ik heb laatst ook voor het eerst in Nederland bij de McDonald’s een glutenvrije hamburger op. In Zweden at ik er vier jaar geleden al één en tijdens onze huwelijksreis naar Noorwegen weer één.
Binnenshuis is coeliakie niet eens meer een echt gespreksonderwerp, het is zo normaal. Maar we genieten van alles, samen, heerlijk glutenvrij!
Volgende keer zus Michelle, zij ging na Anke en moeder Adrie glutenvrij eten.

Ook leuk om te lezen

1 Comment

  1. Pingback: De 4 beste blogs van november 2015 (plus veel recepten) | Ik ben glutenvrij

Geef een reactie