Glutenvrij reisverslag Italië (door Stephanie)

Stephanie mailde me dat zij ook op vakantie was naar Italië. Graag deelt zijn in dit verslag haar glutenvrije tips over plekken rondom Lago di Ledro, Milaan, Venetië en Verona.

Laatst plaatste ik mijn verslag van mijn glutenvrije ervaringen in Italië. Stephanie reisde afgelopen zomer ook naar Italië en deelt graag haar tips.

Stephanie stuurde mij het volgende mailtje

Afgelopen zomer ben ik voor het eerst op vakantie geweest sinds er coeliakie bij mij is gediagnosticeerd. Op het internet las ik overal dat Italië een walhalla is voor glutenvrij eten, maar behalve jouw verslag over Milaan kon ik hier weinig details over vinden. 

Ik ben in augustus samen met m’n vriend drie weken op vakantie geweest in Italië. Wij zaten bij Lago di Ledro en dat meer is vlakbij Lago di Garda (het Gardameer). Aangezien hier bijna niets over te vinden is met betrekking tot glutenvrij eten, zou ik graag een reisverslag hierover schrijven. Ook hebben wij uitstapjes gedaan naar Milaan, Venetië en Verona.

Het verslag

Sinds vorig jaar februari heb ik op 23-jarige leeftijd te horen gekregen dat ik coeliakie heb. Opeens werd het boeken van een vakantie toch iets moeilijker, want normaliter boekte ik ‘gewoon’ een land of plaats die ons, mijn vriend en ik, mooi leek. Nu moet ik allerlei dingen van te voren uitzoeken. Al gauw kwamen wij uit op Italië. Ik ben jaren geleden ooit in Rome geweest, maar voor de rest was Italië totaal nieuw voor mij. Ook mijn vriend, Daut, was nog nooit in Italië geweest. Wij wilden graag samen kamperen, dus we hadden een tent gekocht en het werd Italië, omdat ik overal op het internet las dat Italië een walhalla is voor coeliakiepatiënten. Helaas kon ik, behalve het verslag van Harmke over Milaan, bijna geen details vinden over het glutenvrije eten in Italië. Vandaar dat ik graag mijn reisverslag met jullie deel.

Camping Al Sole

Onze camping lag aan het Lago di Ledro (wat overigens een prachtige plek en een echte aanrader is). Dit meer ligt ongeveer 15 kilometer hoger in de bergen dan het toeristische plaatsje Riva del Garda. Riva del Garda ligt aan het noorden van het Gardameer. Toen we de camping hadden geboekt, heb ik meteen contact opgenomen met de receptie. Ik wilde namelijk weten of het mogelijk was om glutenvrij te eten op de camping. Ik kreeg als antwoord:’’Yes, it’s possible to eat glutenfree, but no pizza’s, pasta’s or fries.’’ Hierdoor trok ik al gauw de conclusie dat ik waarschijnlijk groenten of een salade kon krijgen, maar dat het daarbij zou blijven. Ik besloot om genoeg eten mee te nemen. Wel vond ik dit jammer omdat het voor mij traditie is om de eerste dag eten op te halen bij de camping, omdat je vaak doodop bent van de lange autoreis en het opzetten van de tent.

De eerste dag wilden we boodschappen doen bij plaatsjes in de buurt. We dachten dat we bij Riva del Gard terecht kwamen, maar inmiddels waren we in het buurplaatsje Arko beland. We klommen omhoog om een kasteel te bekijken. Het was bloedheet, dus we hadden wel zin in koud drankje of een ijsje. Al gauw zag ik een ijskaart staan en bij alle ijsjes stond een glutenvrij logo als het ijsje glutenvrij was. Behalve op de kaart, stond het glutenvrije logo ook nog op de verpakking van het ijsje. Fantastisch, wat een heerlijk begin!

sorbello-585x780

Echt glutenvrij bolletje

De derde dag gingen we Riva del Garda verkennen. We wilden graag kijken hoe het stadje eruit zag en ook wilden we boodschappen doen. Eerst gingen we een kijkje nemen in het centrum van Riva del Garda. Al gauw kwamen we het restaurant RivaMia tegen. Dit ligt midden in het centrum van Riva del Garda. Rustig nam ik de menukaart door en ik werd ontzettend blij van de blauwe letters onderaan de kaart: ‘celiacs friends’. Als dat onderaan een menukaart staat, dan durf ik daar met een gerust hart te eten.

riva-mia-585x780 riva-mia-2-780x585

Ik was blij dat we RivaMia hadden ontdekt, want nu wisten we in ieder geval waar we vanavond uit eten gingen. Nu het restaurant was gevonden, was ik erg benieuwd naar het glutenvrije aanbod in de supermarkt(en). Al gauw ontdekten wij de Coop die in het overdekte winkelcentrum van Riva del Garda zit (dit winkelcentrum is richting Torbole). Het glutenvrije aanbod in deze Coop is werkelijk waar fantastisch. Er was genoeg keuze en ik kan jullie vooral de bolletjes van Coop eigenmerk aanraden. Ik heb al ruim 1,5 jaar geen bolletje meer gegeten en deze kwam het dichtst in de buurt van een écht bolletje.

Er zijn meerdere supermarkten in Riva del Garda waaronder verschillende Coops. Ik kan jullie echt aanraden om naar de Coop in het overdekte winkelcentrum te gaan, omdat het glutenvrije aanbod van deze Coop veel breder is dan die van de andere supermarkten. De eerste twee uur is gratis parkeren bij dit overdekte winkelcentrum, dus je betaalt ook geen extra kosten.

glutenvrij-schap-780x585

Dit grote glutenvrije schap was bij de Coop, maar ook bij de Lidl is genoeg aanbod. Zo staat er op heel veel producten ‘senza glutine’ aangegeven. Dat geldt overigens voor elke supermarkt. Helaas staat het niet aangegeven op alle producten, maar op genoeg producten wel. Ook heeft de Lidl genoeg aanbod qua glutenvrij voedsel. Nadat we bij de Coop boodschappen hadden gedaan, zijn we naar de Lidl gegaan. Die zit overigens niet in het overdekte winkelcentrum.

saus-lidl-585x780|

Op de saus hieronder van de Lidl staat ‘senza glutine’ in hoofdletters

hamburgers-lidl-780x439
Ook op deze hamburgers van de Lidl staat ‘senza glutine’ aangegeven

Onderstaande producten hebben wij buit gemaakt bij de Lidl. Glutenvrije cornetto’s, glutenvrije chips en glutenvrije koekjes. De chips vonden wij overigens niet zo lekker, maar dat had niets met het glutenvrije te maken, maar meer met de smaak van de chips.

boodschappen-lidl-780x585

Wat een fantastische dag was dit. We hebben een geschikt restaurant gevonden en ook een gigantisch aanbod aan glutenvrije producten. Mijn dag kon niet meer stuk. Diezelfde avond gingen we uit eten bij RivaMia.

Uit eten RivaMia (Riva del Garda)

Zodra ik ging zitten bij dit restaurant, viel het mij meteen op hoeveel verstand Italianen over het algemeen hebben van het glutenvrije dieet. Ik bestelde als voorgerecht namelijk mozzarella, tomaat en basilicum en ik vroeg vervolgens of dit glutenvrij mogelijk was. Hierop antwoordde de vriendelijke meneer in de bediening het volgende: ’’Ofcourse that’s possible, it is already glutenfree.’’ En vervolgens keek hij me aan met een gek gezicht of ik zelf wel wist waarover ik het had. Ik ben in Nederland zo gewend om zelfs bij de simpelste gerechten extra te vragen of het glutenvrij mogelijk is. Als antwoord ben ik dan gewend ‘ik zal het overleggen met de kok’, mijn ervaring is dat veel jonge meiden in de bediening niets af weten van het glutenvrije dieet. RivaMia bood ongeveer 50 á 60 pizza’s aan waarvan er twee niet glutenvrij mogelijk waren, de rest dus wel.
Ik bestelde een vegetarische pizza met gegrilde aubergine, courgette en paprika.

De vriendelijke meneer van de bediening gaf mijn vriend brood en mij glutenvrije soepstengels. Hij zei toen hij het gaf meteen:’’This is for you, it’s glutenfree’’. Ook dit vond ik ontzettend fijn. Het gebeurt mij in Nederland vaak dat ik glutenvrij eten bestel, maar vervolgens wordt er wel een koekje bij de thee geserveerd. Vaak staat de bediening in Nederland hier niet bij stil, maar dit blijkt in Italië dus wel het geval te zijn.

grissini-585x780
De glutenvrije soepstengels

pizza-585x780-2

En eindelijk: mijn eerste échte glutenvrije pizza sinds bijna twee jaar. De pizza smaakte werkelijk fantastisch. Wat een genot.

Verona

Mijn vriend en ik zijn geen mensen om elke dag aan het meer of strand te liggen, dus het werd tijd voor een uitstapje. Al gauw besloten we dat het Verona werd. Verona leek ons een mooie stad en het was voor ons één uur rijden. Van te voren had ik niets uitgezocht over glutenvrij eten in Verona, omdat ik ervan overtuigd was dat we heus wel iets zouden vinden waar ik terecht kon. Na een aantal uur nadat we hadden genoten van de prachtige stad, begon ik trek te krijgen. We gingen kijken of we ergens een restaurant konden vinden dat glutenvrij eten aanbood. Het eerste restaurant dat we bekeken, was meteen raak. Ik ben vergeten hoe het heet, maar je kan het niet missen, want het staat recht tegenover het Romeinse amfitheater (de arena). Het is het eerste restaurant dat je tegenkomt op het plein ‘Piazza Bra’.

terras-780x585

Vanaf het restaurant kijk je zo naar het amfitheater

menu-585x780

Voor het eerst kwam ik nu een restaurant tegen in Italië met het logo van de Italiaanse coeliakievereniging (AiC).

pizza2-585x780

Bij dit restaurant kon ik kiezen uit alle pizza’s. Deze pizzabodem was nóg beter dan de eerste pizza die ik had gegeten in Riva del Garda. Deze pizza was ook bijna niet van een echte pizza te onderscheiden. De pizzabodem zag er exact hetzelfde uit. Dit was bij de vorige pizza niet het geval.

toetje-585x780

Ook bood dit restaurant glutenvrije tiramisu aan. Ik heb nog nooit in mijn leven zo’n lekkere tiramisu gehad. Als je in Verona bent, neem dan absoluut deze glutenvrije tiramisu. Het is alsof een engeltje op je tong piest.

Milaan

Verona was zo goed bevallen dat we besloten om er nog een stedentrip aan toe te voegen: Milano. Milaan was ruim 2,5 uur rijden vanaf Lago di Ledro, dus we besloten vroeg te vertrekken. Wederom had ik van te voren niets uitgezocht over restaurants waar ik terecht kon. Ik had er inmiddels vertrouwen in dat er genoeg plekjes zouden zijn waar ik terecht zou kunnen qua eten.

Nadat we de kathedraal (Duomo) hadden bezocht, gingen we wandelen door het winkelcentrum van Milaan. Opeens zag ik ‘glutenfree icecream’ staan. Op de rand van de balie zag ik glutenvrije hoorntjes die apart verpakt waren. ‘Yes, een echt Italiaans ijsje’, dacht ik. Ik vroeg aan de medewerkster welke ijssoorten allemaal glutenvrij waren. Vervolgens zei ze tegen mij: ’Als je glutenintolerant bent, kan je prima een ijsje eten hier, maar als je echt coeliakie hebt, zou ik het je niet adviseren, want we werken hier met glutenvolle hoorntjes en er kunnen kruimels vallen in het ijs.’ Ik was teleurgesteld dat ik geen Italiaans ijs kon krijgen, maar ik was blij dat de medewerkster hier zo eerlijk over was.

In Milaan was veel te zien en daarom hebben we veel gelopen. Op een gegeven moment hadden we zin om lekker op het terras te zitten en iets te gaan eten. Helaas konden we geen restaurants vinden waar het AiC-logo stond aangegeven of waar überhaupt iets op stond over glutenvrij eten. Op dat moment besloten we om het gewoon te vragen aan de bediening van verschillende restaurants. De meesten gaven aan dat ze glutenvrije pizza’s en pasta’s serveren. ‘Dikke prima’, dacht ik. Uiteindelijk kwamen we terecht bij een restaurant waar ‘glutenfree tiramisu’ stond aangegeven. Over glutenvrije pizza’s of pasta’s stond niets aangegeven, maar dit was volgens de bediening geen enkel probleem. Dit keer koos ik voor een pizza met tonijn en als toetje nam ik uiteraard de tiramisu.

pizzzaaaa

u-439x780

De glutenvrije tiramisu in Verona was lekkerder, maar ook deze tiramisu was heerlijk. Deze tiramisu was meer zoals een tiramisu ook smaakt in Nederland. De tiramisu in Verona was veel romiger en anders dan ik was gewend.

Camping Al Sole

Aan het einde van de tweede week hadden we een luie dag. We hadden geen zin om te koken, maar we hadden ook geen zin om de deur uit te gaan. Oftewel, om de camping te verlaten. Daut besloot om toch langs het restaurant op de camping langs te gaan en te vragen wat er mogelijk was qua glutenvrij eten. Ik kon aan zijn gezicht aflezen dat er wél wat mogelijk was. Volgens de vrouw in de bediening, die overigens geweldig Engels sprak, kon ik prima glutenvrij eten op de camping. Al het vlees van de kaart kon ik bestellen en het was zelfs mogelijk om een glutenvrije pizza te bestellen.

Ik was ontzettend verbaasd, want ik had eerder contact opgenomen met de camping en toen kreeg ik een kortaf antwoord dat er bijna niets mogelijk was. Dezelfde avond had ik een glutenvrije pizza opgehaald op de camping. De pizzabodem was niet zelfgemaakt. Het was een diepvriesbodem van Schär, maar de pizza smaakte prima. Ik was al lang blij dat we iets konden ophalen en we niet hoefden te koken.\

Een paar dagen daarna besloten we om uit eten te gaan op de camping. Ik had namelijk zin om een keer geen pizza te eten. Begrijp me niet verkeerd, want ik was enorm dankbaar dat ik eindelijk, na bijna twee jaar, echte pizza’s kon eten, maar ik had nu zin in een ‘normale’ maaltijd met een lekker stuk vlees.

De vrouw van de bediening gaf aan dat er glutenvrij veel mogelijk was. In plaats van patat kreeg ik gebakken aardappelen bij het eten, want de schnitzels worden in hetzelfde vet gefrituurd als de patat. Ik hoefde, wederom, niets aan te geven over kruisbesmetting, want dit vertelde de vrouw allemaal uit zichzelf. Ook gaf ze aan dat de koks extra hun handen zouden wassen als ze mijn eten zouden bereiden in verband met kruisbesmetting.

i-585x780
Carpaccio vooraf

o-780x585

Biefstukreepjes met rucola en Parmezaanse kaas

Tweede keer uit eten camping Al Sole

p-585x780

De eerste keer uit eten op de camping was goed bevallen, dus een aantal dagen erna zijn we weer uit eten geweest. Dit keer bestelde ik een soort van rib-eye. Wederom kreeg ik er gebakken aardappelen bij en ook de salade was glutenvrij.

Tweede keer uit eten RivaMia (Riva del Garda)

Mijn allereerste keer uit eten was bij dit restaurant. Aangezien het goed was bevallen (denk aan de soepstengels, voorgerecht en pizza) wilde ik hier weer naar toe. Dit keer bestelde ik gegrilde groenten als voorgerecht en een pizza met tonijn als hoofdgerecht. Deze pizza vond ik qua beleg lekkerder dan de eerste vegetarische pizza.

780x585

a-585x780

Venetië

Verona en Milaan waren zo goed bevallen dat we besloten om nóg een prachtige stad te bekijken: Venezia. Ook Venetië was ruim 2,5 uur rijden voor ons, maar we zijn wel wat gewend. Ook al brachten we die dag meer dan 5 uur in de auto door, het was het absoluut waard. Net zoals voor Verona en Milaan had ik ook voor Venetië niets uitgezocht. Alle uitstapjes waren elke keer zo goed gegaan dat ik zeker wist dat het ook in Venetië goed zou komen.

Na ongeveer 3 uur allerlei prachtige bezienswaardigheden te hebben gezien, ‘botsten’ we spontaan tegen een tentje aan. Het was een Mediterraans restaurant en aangezien wij beiden gek zijn op oosters eten, trok het meteen onze aandacht. Ik mompelde nog: ’Waarschijnlijk kan ik hier toch niet terecht.’ ‘Oh nee?’ antwoordde mijn vriend. Ondertussen wees hij naar de AiC-sticker die op de voorruit was geplakt. We besloten om eerst verder Venetië te bekijken, maar dat we hier eind van de middag terug zouden komen. Het restaurant ligt tegenover de kathedraal.

Het restaurant heet Frary’s cucina mediterranea. Het restaurant serveert Grieks en oosters eten. Hieronder een foto met hoe het eettentje er van de voorkant uit ziet. Op het raam zie je twee rode stickers met ‘2016’ staan. Dat zijn de stickers met het logo van de AiC.

f-585x780

Walhalla

Dit restaurant is een absoluut walhalla voor coeliakiepatiënten. Op de kaart staat precies aangegeven welke gerechten glutenvrij zijn (ook staan andere allergieën aangegeven op deze kaart). De vrouw in de bediening is uiterst behulpzaam en is zelfs bereid om bepaalde gerechten glutenvrij te maken indien mogelijk. Zo stond er een gerecht op de kaart dat niet glutenvrij was (het gerecht was met couscous) en de vrouw gaf meteen aan dat ze de couscous ook kan vervangen door rijst. Dit was allemaal geen enkel probleem.

Uiteindelijk bestelden wij köfteballetjes met tzatziki en hummus vooraf. Als hoofdgerecht bestelde ik rijst met gamba’s en feta.

g-585x780

Köfteballetjes met tzatziki

Mijn vriend kreeg er Arabisch brood bij en ik kreeg maiswafels. De maiswafels waren wel droog, maar omdat ik de wafels in de hummus dipte, smaakte het heerlijk. De vrouw gaf overigens automatisch twee bordjes bij de hummus, zodat mijn vriend wat hummus op zijn eigen bord kon doen en daar zijn brood in kon dippen. Hier hoefde ik niet om te vragen, dit deed de vrouw uit zichzelf.

k-585x780

Rijst met gamba’s en feta

Het eten bij Frary’s cucina mediterranea was overheerlijk en ik kan het echt iedereen aanraden. Daut en ik hebben allebei genoten van het eten. De bediening is vriendelijk en het eetcafé is enorm sfeervol (en oosters) ingericht.

Laatste avond

Helaas zat onze vakantie er na bijna drie weken weer op. De laatste avond besloten we wederom uit eten te gaan op de camping. Ik bestelde dit keer lamskoteletten en dit werd weer geserveerd met gebakken aardappelen. Ook hadden wij er een salade en gegrilde groenten bij besteld (alles glutenvrij).

l-585x780

Walhalla Italië

Het is waar: Italië is een echt walhalla voor een ieder die glutenvrij eet. De Italianen zijn goed op de hoogte van het glutenvrije dieet en ook van de kruisbesmettingen. Ik heb me voor geen enkel uitstapje, aan welke plaats dan ook, hoeven voorbereiden. In elke stad of dorp is wel een restaurant waar je terecht kan. Uiteraard vond ik de eerste keer uit eten gaan spannend, want niemand wil ziek worden tijdens zijn vakantie. Ik zag hier enorm tegenop, omdat wij op een camping verbleven. Ik was enorm bang om ziek te worden en om dan vervolgens dagen op de wc in het washok te spenderen, maar gelukkig is dit niet het geval geweest. Nadat ik de eerste keer uit eten was geweest en alles goed was gegaan, kreeg ik vertrouwen en daardoor durfde ik ook meer. Dit is maar goed ook, want alles is goed gekomen. Ik ben geen één keer ziek geweest. Italië is voor mij een absolute aanrader en ik hoop er gauw weer naar toe te gaan.

Einde verslag

Dank je wel voor je uitgebreide verslag Stephanie. Leuk om te lezen dat jij ook zo heerlijk hebt genoten in Italië. Mocht je nog aarzelen om op reis te gaan omdat je coeliakie hebt? Dan is Italië een heel fijn land om onbezorgd uit eten te gaan. Italianen weten inderdaad als geen ander hoe ze een lekkere glutenvrije maaltijd moeten maken.

Ook leuk om te lezen

Geef een reactie