Angstaanvallen en depressief door coeliakie

‘Na het uitruimen van de vaatwasser moest ik al een halfuur uitrusten, nu kan ik de hele dag werken en heb ik nog energie.’ Na een lange periode van lichamelijk klachten en later ook angst- en paniekaanvallen bleek dat Nienke coeliakie had. ‘Ik voel me nu beter dan ooit.’

In maart 2016 is bij Nienke, 23 jaar uit Hardenberg coeliakie vastgesteld. Ze startte direct met het glutenvrije dieet waardoor ze zich nu beter voelt dan ooit. Ook reisde ze een maand door zuidwest Engeland waar ze genoot van heerlijk glutenvrij eten in dit fantastische land voor mensen met glutenintolerantie.

‘Sinds ik op kamers ging in 2011 had ik al regelmatig last van buikpijn en voor mij onverklaarbare verstoppingen en diarree. Ik had na wat googelen besloten dat het waarschijnlijk PDS (prikkelbare darm syndroom) was. Na het afronden van m’n bacheloropleiding hield ik een “gap year” en ben ik weer bij mijn ouders gaan wonen. Ik had veel plannen, maar kreeg steeds minder energie en voelde me lusteloos. Ook had ik nog steeds last van verstopping en diarree en kreeg meer klachten zoals haaruitval, maagzuur en m’n hoofd voelde alsof het 10 kilo woog. Ook kreeg ik last van angstaanvallen en werd zelfs een beetje depressief.

Ik ben meerdere keren bij de huisarts geweest, maar die wist ook geen oplossing. Ik kreeg medicijnen tegen maagzuur en verstopping, maar niks hielp goed genoeg. Wanhopig heb ik uiteindelijk m’n moeder een keer meegenomen naar de huisarts, blijkbaar maakte dit nogal indruk, want ik kreeg een verwijzing naar een internist. Nadat ik hem mijn klachten voorlegde, stelde hij voor bloed te prikken, een echo te maken en een darmbiopsie te doen. Vooral deze darmbiopsie heb ik als erg vervelend ervaren, gelukkig kwam er een concrete diagnose uit.

Twee weken daarna vroeg de arts of ik wel eens van coeliakie had gehoord. Hij was er namelijk vrij zeker van dat ik dat had. Ik voelde op dat moment alleen maar opluchting, eindelijk een diagnose! De arts heeft toen uitgelegd hoe coeliakie werkt en dat het dieet levenslang is, ik kreeg een foldertje mee en een verwijzing naar een diëtiste. Toen ik thuiskwam heb ik nog twee boterhammen met hagelmix gegeten (dat deed ik al sinds ik heel jong was) en er flink van genoten want ik wist dat het daarna nooit meer mocht. Hoewel ik natuurlijk flink baalde dat ik zoveel dingen nooit meer zou mogen eten, overheerste vooral blijdschap, ik zag glutenvrij eten als een nieuwe uitdaging. Ik ben toen samen met m’n moeder naar de diëtiste geweest, die heeft ons veel uitleg gegeven over het dieet.

20160415_131615-780x439
Eerste keer glutenvrije aankopen doen in Duitsland.

Moe- en lusteloosheid

Ik ben niet teleurgesteld in mijn huisarts, hoewel ik ongeveer vijf keer bij hem ben geweest voordat hij me doorverwees. Ik denk alleen dat het beter zou zijn voor huisartsen om de symptomen beter te leren herkennen. Het lijkt mij belangrijk dat er bij coeliakie niet alleen wordt gedacht aan darmklachten, maar ook aan moe- en lusteloosheid. Het was voor mij redelijk frustrerend dat het me niet lukte mijn klachten goed uit te leggen, terwijl ik er zoveel last van had. Daardoor voelde het soms alsof ik niet serieus genomen werd, terwijl achteraf bleek dat ik me toch niet aanstelde.

Ik ben gelijk met het glutenvrije dieet ook gestart met vitaminepillen, om de tekorten aan te vullen. Na een paar dagen merkte ik al dat mijn buik minder gek deed en dat ik begon op te knappen. Een halfjaar later voel ik me beter dan ik me in jaren heb gevoeld. Ik wist niet dat zo’n ziekte waar ik vrijwel niks van wist zo’n enorme invloed kon hebben op mijn lichaam. Laatst heb ik twaalf uur achter elkaar gewerkt en was ik ’s avonds nog steeds niet moe! Toen heb ik een vreugdedansje gedaan, want een half jaar geleden moest ik na het uitruimen van de vaatwasser al een halfuur uitrusten.

Angst- en paniekaanvallen

Het afgelopen jaar had ik dus last van angst- en paniekaanvallen, durfde nergens meer heen en had in niks meer zin. Ik had nooit verwacht dat dit een verband had met m’n lichamelijke klachten. Nu ik ongeveer een half jaar glutenvrij eet, zijn deze klachten grotendeels verdwenen en kan ik weer leuke dingen doen.

Tot nu toe ben ik één keer uit eten geweest in Nederland en dat ging prima. Ik voelde me wel een beetje de ‘lastige klant’, terwijl ik er natuurlijk ook niks aan kan doen en ook liever normaal zou eten. Ook tijdens het uitgaan heb ik het wel een beetje moeilijk als iedereen een patatje of broodje kroket gaat halen. Omdat ik alles van tevoren plan heb ik wel een zakje chips mee, maar frituur is toch net wat lekkerder als je gedronken hebt.

20160612_145042-2-439x780

Walhalla Engeland

Ik heb een maand door zuidwest Engeland gereisd waar ik logeerde in hostels. Het risico van kruisbesmetting is in die gemeenschappelijke keukens natuurlijk wat groter, maar met een beetje schoonmaken was dat prima te doen. Crackers, soep en wat bolletjes had ik meegenomen zodat ik in ieder geval de eerste dagen iets te eten had. Maar in bijna elke supermarkt waar ik kwam hadden ze een redelijk groot FreeFrom-schap, heerlijk! Ook vaak van het eigen merk van de supermarkt, dat hebben we in Nederland nog niet echt.

In Torquay verbleef ik 10 dagen, hier hadden ze een hele grote Tesco-supermarkt en het glutenvrije aanbod was daar zo groot. Ze hadden meerdere soorten vers brood in het schap, dus ik heb er nogal wat uitgetest. In de pubs drinkt men natuurlijk vooral bier en is wijn superduur, dus heb ik daar mijn nieuwe lievelingsdrankje cider ontdekt.
Ook ben ik een paar keer uit eten geweest, elke keer heb ik van tevoren gegoogled zodat ik zeker wist dat het restaurant wist wat coeliakie inhoudt. Dit ging hartstikke goed en ik heb heerlijk gegeten.

20160606_164620-2-780x439
Tesco

Bij Jamie’s Italian in Bristol (van Jamie Oliver) vroeg de bediening zelfs of ik een tarwe-allergie had of coeliakie, zodat ze er in de keuken extra rekening mee konden houden. In Plymouth was er een restaurant waar ze helemaal glutenvrij waren, de eigenaresse had ook coeliakie en het was zo fijn om gewoon alles van de kaart te kunnen kiezen. Op een andere dag was ik in een heel klein dorpje, maar besloot toch ergens te vragen of ze misschien een glutenvrije lunchoptie hadden. Toen werd er een zakje glutenvrij brood uit de diepvries gevist, en deze speciaal voor mij in een nieuw tostizakje in de broodrooster gedaan. (Wel frustrerend om te weten dat je ongeveer 7 euro betaalt voor brood uit de diepvries, maar goed.) Verder heb ik de typisch Engelse glutenvrije fish & chips en scones kunnen eten. Al deze restaurants heb ik gevonden op het internet, dus ik ben Google eeuwig dankbaar!

olaaa-780x439

Samen janken

Mijn familie en vrienden gaan heel goed om met mijn dieet. Vrij kort na de diagnose kwam ik een keer thuis van werk en normaal staat dan het eten voor me klaar. Nu was er helemaal niks voor mij, want m’n moeder wist niet precies wat ik mocht eten en daarover voelde ze zich schuldig. Toen hebben we samen even staan janken en daarna toch nog iets gemaakt met wat ik vond in de keukenkastjes. Mijn broer en zijn vriendin namen een keer een doos mee vol met producten uit een glutenvrije bakkerij in Den Haag, zo lief!

Einde

Wat heerlijk dat je je nu zoveel beter voelt en meer energie hebt. Je reis door zuidwest Engeland klinkt fantastisch. Daar kunnen Nederlandse horeca nog wat van leren!

Oproep: Voorlichting over coeliakie is ontzettend belangrijk. Hoe meer we er over praten, schrijven, lezen hoe beter. Wil jij jouw persoonlijke verhaal vertellen zodat anderen er wat aan hebben? Dan nodig ik je uit jouw verhaal te doen op mijn website. Het mag ook anoniem, wat jij prettig vindt. Mail me op: info@missglutenvrij.nl

Ook leuk om te lezen

2 Comments

  1. Beste Nienke,

    Ik heb precies dezelfde ‘nare’ ervaring gehad en tot mijn 17e altijd moe en futloos geweest. Toen ik opeens niet meer kon staan of 100 meter kon lopen, wist ik dat er echt iets mis was. Mijn dokter nam mij ook niet serieus en zei dat het door mijn menstruatie kwam dat ik zo’n erge ijzer en folium tekorten had. Uiteindelijk na aandringen toch een verwijzing naar de internist gekregen en was het na een bloedtest meteen duidelijk dat ik coeliakie heb.
    Helaas ben ik nog steeds vaak moe en neerslachtig, vooral nadat ik gluten heb binnen gekregen.

    Ik vond het heel fijn om je verhaal te lezen en zou zelf ook graag ooit nog een lange reis als jij willen maken.

    Bedankt voor het delen!

    Groetjes Eline

    • Jouw verhaal lijkt op dat van mijn dochter van 18. Zij was twee jaar chronisch moe en kreeg meer energie na de start met een glutenvrij dieet. Omdat ze niet volledig herstelde is ze 3 maanden geleden ook met acupunctuur gestart, wat voor een spectaculaire verbetering heeft gezorgd: ze is weer energiek!
      Ik weet natuurlijk niet of dit voor jou of anderen ook werkt, maar misschien heb je er wat aan.

Geef een reactie