Ik raak liever geen gluten aan

Ik raak liever geen gluten aan. Dus ook mijn hond eet glutenvrij. Omdat ik coeliakie heb, eet ik geen gluten, maar ik merk dat ik gluten ook steeds liever niet meer aanraak.

Van gluten aanraken word ik niet ziek. Het voedsel met daarin ‘het gif’  moet ik doorslikken en pas dan kan het schade aanrichten aan mijn lichaam . Toch raak ik gluten steeds minder aan merk ik. Als het niet moet dan doe ik het niet. Herkennen jullie dit?

Mijn hond eet glutenvrij

Sinds twee jaar heb ik een boomertje Wollie. Een pittig klein hondje waar ik zielsveel van hou, graag mee wandel en die ik het liefst vertroetel met heel veel lekker eten. Vanuit het nest kreeg zij voer met graan erin. Ik voelde me er (onbewust) niet goed bij en toen mijn zusje en vader me vertelden over vers vlees ben ik dit gaan geven. Puur kant-en-klaar vlees waar geen granen in zitten. Dit gaf ik anderhalf jaar tot Wollie jeuk kreeg en ik niet goed wist waardoor het kwam. Was het kip of rund (allergenen waar honden op kunnen reageren)? Als ze net als ik coeliakie heeft (ja dat kan! al is het zeldzaam) dan geef ik haar in ieder geval al glutenvrij eten. Ik kwam er niet uit en toen mijn leverancier aangaf te stoppen met zijn bedrijf stapte ik over op brokken. Ik liet me goed adviseren door de dierenwinkel, want wat ik zeker niet wilde was een brok met daarin gluten.

Ik kwam uit op graanvrije en aardappelvrije brokken en daar doet ze het heel goed op. Ik raak twee keer per dag de brokken aan als ik deze in haar bakje doe. Uiteraard was ik daarna mijn handen (ieuw hondenvoer, ik moet er niet aan denken het binnen te krijgen), maar ook in die korte tijd als ik haar eten geef, wil ik geen gluten aanraken.

Toen ik laatst bij iemand op bezoek was en haar glutenvrije dochter vroeg of zij Wollie een hondensnoepje mocht geven, zei ik natuurlijk ja. ‘Zijn de snoepjes wel glutenvrij’, vroeg het meisje. ‘Ja, dat zijn ze’, antwoordde ik. ‘Net als jij en ik eet Wollie geen gluten’. Het dochtertje is heel erg bang ziek te worden van gluten dus bij alles wat zij aanraakt, vraagt ze of er gluten in kan zitten.

Wil je het zelf pakken?

Ik ben niet heel erg bang ziek te worden, want ik ben me heel bewust van wat ik in mijn mond stop en ik ga altijd relaxt uit eten al is er een kans dat ik ziek kan worden. Toch merk dat ik liever ook geen glutenvol eten aanraak van mijn familie en vrienden. Zo had mijn zusje laatst twee repen chocola gekocht. Ik nam van de ene reep een stukje en mijn moeder wilde van de andere reep een deel. Ik las de ingrediënten (automatisme) en zag dat er gluten in zat. Dus vroeg ik haar zelf een stuk af te breken. Anders had ik weer mijn handen moeten wassen, iets wat ik altijd doe na gluten aanraken… En tsja, dat handen wassen, kan ik vergeten en wellicht krijg ik dan gluten binnen. Wellicht is het doemdenken, want ik weet dat er mensen met coeliakie zijn die bijvoorbeeld in een bakkerij werken (gluten all over the place), maar toch… Safety first!

Ook wanneer ik met collega’s op mijn werk eet en zij mij vragen eten met gluten aan te geven, doe ik dit altijd met iets eromheen. Ik zal nooit (meer) een stukje stokbrood zo aan hen geven, altijd met een bord eronder of met een mandje eromheen.

Geen gluten mijn huis in

Toen ik nog samenwoonde was er genoeg gluten in mijn huis en daar maakte ik me niet echt druk om. Maar nu woon ik alweer een paar jaar alleen en zo’n 100% glutenvrij huis vind ik wel heel erg prettig. Als mensen bij mij komen eten, is het altijd glutenvrij. Ook brood, pasta, gebak etc. Gluten komt mijn huis niet in. En gelukkig is dit helemaal geen probleem en missen mijn gasten qua smaak niks. Glutenvrije producten zijn tegenwoordig heel erg lekker, smaakvol en een stuk betaalbaarder. Ik laat mensen ook graag proeven hoe lekker glutenvrij kan zijn!

En wat nou als ik in de toekomst ga samenwonen? Ja, dan komt er gluten in huis en zal ik het wellicht weer eens aan moeten raken. Vroeger raakte ik heel makkelijk gluten aan, smeerde ik zelfs glutenvolle boterhammen en werd ik niet ziek. Dus waarom mijn voorzichtigheid steeds groter wordt, ik weet het niet. Het gaat onbewust en ik voel me er prettig bij. Want zoals ik al eerder schreef. Veiligheid boven alles, het laatste wat ik wil, is ziek worden van gluten en daar heeft gelukkig iedereen in mijn omgeving begrip voor.

Herkennen jullie mijn verhaal en hoe doen jullie het?

Deze blog schreef ik voor de Schär blog.

Ook leuk om te lezen

5 Comments

  1. Mijn hond eet ook glutenvrij. Ik maak altijd grapjes dat wij samen glutenvrij zijn haha. Maar dit heeft eigenlijk een andere reden. Mijn hond heeft hele erge huidproblemen (gehad) en reageerd op allerlei allergenen. Daarom mag hij alleen lam/rijst producten, groenten en fruit. Opzich handig want zo kan ik hem makkelijk een snoepje geven (bijvoorbeeld een stukje komkommer) en daarna weer gewoon verder eten. Een tijdje raakte ik liever geen gluten aan maar inmiddels maak ik wel eens lunch voor mijn moeder of vriend. Dit doet ik dan eerst en daarna alles schoonmaken en handen wassen en dan maak ik mijn eigen eten.

  2. Kristel Eberson

    Dit is zo herkenbaar!!! Net of ik m’n eigen verhaal lees ????
    Ik heb nog niet zo heel lang mijn puppy, maar vanaf het begin was ik al opzoek naar glutenvrij eten voor hem ????
    Welk eten geef jij je wollie? En welke snoepjes?

  3. Zo herkenbaar!! Ik heb het liefst ook geen gluten in huis, dat maakt me nerveus. Alleen op zondag maak ik wel eens broodjes voor mijn vriend, maar dat vind ik echt een enorm gedoe. Dan kunnen we gewoon niet samen ontbijten, want ik wil eerst alles schoon hebben gemaakt. Voor zover het kan eet mijn vriend dus ook glutenvrij, omdat hij het zelf ook vervelend vindt om in mijn buurt gluten te eten. (Vooral mijn gezeur over kruimels haha)
    Soms merk ik wel dat ik hem dan de hele tijd aan het bestuderen ben terwijl hij een glutenvol broodje eet, gewoon om zeker te zijn dat er niks in de bank of op tafel valt.

    Heel herkenbaar dus!

  4. Mijn zoon doet de banketbakkersopleiding en als hij van stage komt of praktijk heeft gehad op school san noem ik hem wel een wandelende gluten…Word er ook beetje panisch van als hij teveel met zijn ‘besmette’ kleding wappert… dus ja ik herken het in zekere zin. Al smeer ik wel glutenvol brood hier thuis en op mijn werk. Altijd goed handen wassen idd…

  5. Dit is zo enorm herkenbaar! Ik vind het verschrikkelijk om glutenbevattende producten vast te houden. Ik dacht dat ik de enige was hierin maar blijkbaar toch niet ;)

Geef een reactie