Maren haar extreme vermoeidheid blijkt coeliakie

Maren voelde zich extreem moe. Ook had ze enorme eetlust, maar kwam geen gram aan. ‘Ik at wel tien boterhammen op een dag maar was nooit verzadigd’. Coeliakie was wel het laatste waar ze aan dacht, ze had immers nooit buikpijn. Toch bleken haar klachten wel degelijk door glutenintolerantie te komen. ‘Mijn darmen bleken enorm beschadigd’.

Maren weet sinds eind vorig jaar dat ze coeliakie heeft. Ze mailde me dat ze veel aan mijn blog heeft, want waar begin je als je ineens geen gluten meer mag eten? Op mijn site wil ze graag vertellen hoe ze erachter kwam dat ze coeliakie heeft. ‘Ik zag het totaal niet aankomen, ik had namelijk nooit buikpijn, iets waar je als eerste aan denkt bij coeliakie.’

Maren: ‘Stel je niet aan, iedereen is weleens moe’, dat is eigenlijk wat ik voornamelijk dacht nadat ik me al een tijdje niet mezelf voelde. Vorig jaar zomer was ik ineens constant moe en voelde ik me lusteloos en labiel. Alles werd ook snel ‘te veel’ voor me, maar zo veel deed ik eigenlijk helemaal niet…

Op dat moment was het zomervakantie en hoefde ik alleen maar drie dagen op kantoor te werken. Die halve week werken was echter al meer dan genoeg, want ik moest daarna echt weer bijkomen en sliep ontzettend veel. Zo herkende ik mezelf niet, want meestal ben ik vrij druk en heb ik wél energie. En daarbij komt dat ik normaal gesproken ook energie krijg van dingen ondernemen, terwijl ik daar toen echt geen fut voor had.

Piekeren, piekeren, piekeren

Ik bleef maar een beetje piekeren over wat het zou kunnen zijn. Daarvoor had ik vier maanden in Sevilla doorgebracht om Spaans te leren, maar daar was ik niet ziek geweest en zulke gekke dingen had ik ook niet gedaan. Ik bleef in de zomer maar een beetje aanmodderen en liet niet aan de buitenwereld merken dat het niet zo goed met me ging. Vrienden zagen mij namelijk gewoon op feestjes en op mijn werk liet ik het ook niet zien. Alleen mijn directe omgeving wist ervan, want thuis kon ik niet toneelspelen en liet ik de vermoeidheid juist wel toe.

Ik nam mijn klachten eerlijk gezegd niet serieus. Ik kom uit een omgeving waarin iedereen de spirit heeft ‘niet zeuren, maar doorgaan’ en zo ben ik zelf ook. De zin “Stel je niet aan, iedereen is weleens moe!” bleef door mijn hoofd spoken… Na een aantal weken vond mijn familie dat het wel welletjes was geweest en dat ik actie moest ondernemen. Zij zagen namelijk dat dit niet de normale Maren was en wilden graag weten wat er aan de hand zou kunnen zijn.

“Ik heb nooit buikpijn”

Afgelopen zomer ben ik toch maar naar de huisarts gestapt en heb ik bloed laten prikken. Daar daar kwam niets uit. Na het nog anderhalve maand te hebben aangekeken bracht ik maar weer een bezoek de beste man en stuurde hij me door naar de internist. Nog twee maanden later had ik mijn afspraak. De internist trok drie conclusies uit mijn verhaal. Het kon mijn schildklier zijn, een vitamine B12 tekort of coeliakie.

Mijn eerste reactie was: “Coeliakie kan het sowieso niet zijn, want ik eet tien boterhammen op een dag en heb nooit buikpijn.” Daar had ik me dus flink in vergist. Uit het bloedonderzoek in het ziekenhuis bleek dat er afwijkingen te zien waren in mijn darmen en uit het daaropvolgende maag- en darmonderzoek bleek dat ik absoluut geen gluten kan verdragen. Mijn darmen waren ontzettend beschadigd en het was volgens de arts een wonder dat ik verder gezond was en weinig andere klachten had.

Paniekaanval en extreme eetlust

Achteraf gezien waren er wel aanwijzingen naar coeliakie. Zo at ik ontzettend veel. Tien boterhammen op een dag was echt geen uitzondering. Ook koekjes, snoep, chips, groente en fruit at ik veel, ik was – en ben een echte lekkerbek! Ik was constant bezig met eten, maar was eigenlijk nooit verzadigd. Ik kon blijven eten en kwam geen gram aan. Iedereen vroeg zich altijd af waar ik het allemaal liet, omdat ik behoorlijk slank ben. En het is ook niet zo dat ik extreem fanatiek sport. Nu is wel duidelijk waarom ik kon blijven eten, want mijn lichaam nam al deze voedingsstoffen jarenlang niet op.

Een andere, wat concretere aanwijzing heeft zich van de zomer in een van de feestweken voorgedaan. Die feestweken zijn altijd onwijs gezellig, want het is één groot zuipfestijn met bekenden. Normaal gesproken hou ik dat prima een paar avonden achter elkaar vol, maar nadat ik twee avonden bier had gedronken – en niet eens dronken was geweest -, werd ik de derde avond op dat feest niet goed. Mijn buik was onwijs opgezet, ik was misselijk, had een opgeblazen gevoel en kreeg een flinke paniekaanval. Hierna heb ik een week op bed gelegen om bij te komen. Zelf dacht ik dat ik gewoon ziek was, maar dit was dus ook een symptoom van coeliakie.

“Ik zit vol en heb nu ineens wel buikpijn”

Helaas voel ik me op dit moment nog niet veel beter, ondanks dat ik alle gluten volledig uit mijn leven heb verbannen. De internist had mij inderdaad verteld dat het wel een paar maanden kon duren voordat ik iets zou merken, maar toch had ik stiekem de hoop dat ik me al wat energieker zou voelen. En wat ik zelf raar vind, is dat ik nu wel heel veel buikpijn heb.

Na een belafspraak met de arts bleek dat dit normaal is, mijn darmen zijn keihard aan het herstellen. Verder merk ik dat ik nu veel minder eet, omdat ik simpelweg vol zit na een maaltijd. Mijn lichaam neemt alle voedingsstoffen nu blijkbaar wél op. Daar moet ik eerlijk gezegd nog erg aan wennen.

Een week na de diagnose had ik meteen een grote ‘glutenvrije test’. Samen met de familie van mijn vriend vertrok ik namelijk voor een weekendje naar Lissabon en werd ik direct geconfronteerd met glutenvrij eten in het buitenland. Hier vertel ik jullie later meer over.

Dank je wel Maren voor het delen van je verhaal. Zo zie je maar dat coeliakie zich op zoveel manieren kan uiten.

Wie herkent zich in het verhaal van Maren?

Ook leuk om te lezen

2 Comments

  1. Ik herken het verhaal van Laren helemaal, na mijn laatste zwangerschap kwam het aan het licht. Ook heb ik fibromyalgie dus was een mooie aanvulling. Nu heb ik idd ook sneller genoeg, alleen mijn hersenen snappen het nog niet :)

  2. Pingback: Glutenvrij eten in Lissabon - Miss Glutenvrij

Geef een reactie