Omgaan met grappen en kwetsende opmerkingen over coeliakie

Hoe reageer je als iemand over je glutenintolerantie een grap of vervelende opmerking maakt die je kwetst? Naomi mailde me dat ze geen idee heeft hoe hiermee om te gaan? Ik vertel hoe ik hiermee omga en ben benieuwd wat jullie doen.

Naomi* stuurde me deze mail: ‘Toen ik net wist dat ik coeliakie heb, bezocht ik vaak je blog. Vooral om er mentaal mee leren om te gaan vond ik toen erg moeilijk. 21 jaar lang mocht ik gewoon “normaal” eten en opeens had ik het gevoel dat veel vrijheid me werd afgenomen. Inmiddels heb ik coeliakie geaccepteerd. Wat ik vervelend vind en waar ik niet weet mee om te gaan zijn de grappen en opmerkingen die ik dagelijks naar mijn hoofd geslingerd krijg.

“Zullen we even gluten in je mond proppen'”en “wees blij dat je alleen geen gluten mag eten, er zijn mensen met veel meer allergieën”, zijn twee opmerkingen die afgelopen week tegen mij zijn gezegd. Ik weet niet hoe ik hiermee om moet gaan. Het maakt mij vooral erg verdrietig dat mensen vinden dat ze het recht hebben om zoiets gevoelloos tegen mij te zeggen. Heb je ervaring met vervelende grappen en opmerkingen over glutenvrij leven en hoe ga jij hier mee om?’

Helaas heb ook ik wel eens te maken gehad met grappen en vervelende opmerkingen. Meestal zeg ik meteen dat ik het niet leuk vind dat iemand dit tegen me zegt en dat het me kwetst. Als ik denk dat het zin heeft en daar zelf op dat moment zin in heb, leg ik uit waarom het me kwetst en dat ik het zelf al vervelend genoeg vind dat ik deze rotziekte heb.

In huilen uitbarsten

Ik ben ook wel eens in huilen uitgebarsten. Dan trok ik zo’n opmerking echt niet. Vooral niet als ik op dat moment veel moeite had met het feit dat ik geen gluten mag door bijvoorbeeld een teleurstelling of glutenfout. Ik haat het om in het openbaar te huilen vooral bij mensen die me kwetsen en mijn verdriet niet waard zijn.

Zou iemand nu een nare opmerking maken dan zou ik dus aangeven dat het me kwetst en ik wil dat ze dat niet meer doen. Doen ze dat wel dan communiceer ik niet meer met ze. Je kan me met fatsoen en respect behandelen en hoeft me niet verdriet te doen door opmerkingen te maken over iets waar ik niets aan kan doen en zelf al moeite genoeg mee heb. Niemand heeft het recht een ander te kwetsen of pijn te doen! Ook niet woorden.

Ga het gesprek aan

Ik schreef een tijdje terug een blog over positief in het leven staan ondanks coeliakie. Misschien heb je er wat aan. Hierin schrijf ik: ‘Omring je met positieve mensen en neem afscheid van hen die het niet waard zijn’. Mochten het collega’s zijn die je pesten en waar je dus niet zomaar mee kunt breken dan is het wellicht goed het gesprek aan te gaan en aan te geven hoe je voelt na zo’n opmerking. Misschien kan je hierin begeleiding vragen van een vertrouwenspersoon/leidinggevende.

Zoek hulp in de vorm van een coach

Mocht het je mentaal echt teveel worden, zoek dan een coach op weerbaarder te worden en te kunnen leren hoe je met die nare opmerkingen en grappen om kunt gaan. Blijf er vooral niet mee lopen als je er last van hebt.

Gelukkig heb ik op dit moment eigenlijk bijna nooit te maken met grappen of vervelende opmerkingen die mij kwetsen. Sommige grappen vind ik geen probleem, ik heb zelf nogal zwarte humor en zie een grap vaak als relativeren, ik maak zelf ook wel eens een grap over mijn coeliakie. Wordt het persoonlijk en kwetst het me dan geef ik dit direct aan. Vervelende opmerkingen accepteer ik sowieso niet. Je kan normaal doen en me met respect behandelen.

Tips om om te gaan met grappen en vervelende opmerkingen

Ik ben benieuwd hoe jullie omgaan met grappen en vervelende opmerkingen die je pijn doen of kwetsen. Vertel in de comments wat jij doet. Zo kunnen we hopelijk van elkaar leren.

*Naomi is niet haar echte naam, deze heb ik veranderd i.v.m. privacy.

Ook leuk om te lezen

1 Comment

  1. Desiree Weyburg

    Beste Naomi,
    Als vijftigjarige is bij mij (na een leven lang buikpijn en ziek zijn) Coeliaki ontdekt. Ik heb geen last van grappen, maar wel van onbegrip. Ik denk dat het komt doordat mensen onwetend zijn. Zij kennen de ziekte niet, weten niet wat het dieet van je vraagt en weten ook niet hoe ziek je wordt als je gluten binnenkrijgt. Ik probeer het mensen daarom uit te leggen. Dat werkt. Als mensen niet willen luisteren? Negeer ze dan en probeer bij ze uit de buurt te blijven. Dit zijn mensen met een gebrek aan empathie. En eigenlijk hebben zij een veel ergere aandoening dan wij ;)
    Veel sterkte! Groet, D.

Geef een reactie