Op 5 juni 2000 werd ik geboren. Mijn ouders beschreven me als een gezonde dochter. Gedurende de eerste maanden ging alles goed. Ik kreeg borstvoeding en flesvoeding.
De maanden vorderden en mijn ouders besloten om vaste voeding te geven. Zelfgemaakte puree ging heel goed, maar toen ik na een jaar fruitpap en stukjes brood mocht eten ging het mis. Van de een op de andere dag konden mijn ouders zien dat mijn gezondheid afnam. Mijn buik zwol op, ik werd bleek, had dagenlang waterige diarree en kreeg overal rode vlekken op mijn lichaam.
Na elk van de vele doktersbezoeken werden mijn ouders naar huis gestuurd met het verhaal dat ik een darmontsteking had. Ze hadden hun handen in het haar. Bij alle bezoeken aan verschillende ziekenhuizen en pediaters kregen ze steeds hetzelfde antwoord.

Na 18 maanden was ik een zieke baby. Ik was bleek, suf, moest nachtenlang huilen, had matige haargroei en had een opgezwollen buik.
Mijn mama nam me mee naar een dokter die samenwerkte met haar in het ziekenhuis: dokter Ichem Souhaya.
De dokter deed een aantal testen, zoals een darmbiopsie, een gastroscopie en bloedafnames en na een paar dagen had hij gevonden wat de oorzaak was. Hij liep naar mijn ouders, nam alle glutenbevattende producten weg en vertelde mijn ouders wat de diagnose was. Ik had coeliakie van de hoogste graad en moest op een strikt dieet.

Hier ben ik dan, 21 jaar en nog steeds glutenvrij aan het eten. Het is niet altijd even makkelijk en vroeger was er heel weinig aanbod, waardoor ik soms eens gluten at. Ik had er nadien wel spijt van, want ik werd onmiddellijk ziek.
Na vele jaren coeliakie in de media te brengen, kwamen er meerdere keuzes en leerde ik met mijn ziekte leven.

Dit is het verhaal van een van onze lezers. Wil je zelf ook je verhaal (anoniem) delen mail dan naar: redactie@missglutenvrij.nl